Απόδραση από την Αθήνα

Σαββατοκύριακο και πάλι, και πολλοί κάτοικοι της Αθήνας ετοιμάζονται να φύγουν για διήμερο.
Κοντινοί νομοί είναι κατάλληλοι για μικρές αποδράσεις από την καθημερινότητα.
Η Κορινθία και η γειτονική της Αχαΐα έχουν να μας προσφέρουν πολύ όμορφες διαδρομές, μία ενδιαφέρουσα απόδραση για Σαββατοκύριακο είναι στα σύνορα της Κορινθίας με την Αχαΐα.


(Δερβένι-παραλία)

Είναι μια διαδρομή κατάλληλη για όλες τις εποχές, το καλοκαίρι έχει τα παραλιακά χωριουδάκια που μπορεί κάποιος να ρίξει τις βουτιές του στα πεντακάθαρα νερά (ακόμα) του Κορινθιακού


(Χελμός)

και το χειμώνα να παίξει με το χιόνι αφού κοντά είναι και το χιονοδρομικό κέντρο του Χελμού.


(Λίμνη Τσιβλού)

Αν πάρουμε σαν ορμητήριο το Δερβένι προχωράμε προς Ακράτα απ' όπου θα ανέβουμε τον Χελμό,μπορούμε να πάρουμε την διαδρομή που θα μας βγάλει στη λίμνη Τσιβλού(Ζαρούχλα), η λίμνη είναι κρυμμένη ανάμεσα από ψηλά δέντρα ένα τοπίο μαγευτικό, συνεχίζοντας από εκεί φτάνουμε στο ομώνυμο χωριό την Ζαρούχλα, και το δρόμο να μην τον γνωρίζουμε θα μας οδηγήσουν εκεί τα "αρώματα" από τα ψητά, ένα παραδοσιακό χωριουδάκι που έχει κρατήσει στο ακέραιο τον χαρακτήρα του.


(Χελμός-δασικός δρόμος)

Στο τέρμα του χωριού ξεκινάει δασικός δρόμος βατός(για όσους δεν έχουν 4x4 να πηγαίνουν αργά για να μη βρούν θέλει λίγη προσοχή), αυτός ο δρόμος συνδέει ορεινά τους δύο νομούς την Αχαΐα με την Κορινθία, και μας μεταφέρει από την λίμνη Τσιβλού που είμασταν πριν στην λίμνη Δόξα και στα ορεινά χωριά της Κορινθίας.


(Ύδατα Στυγός-Νεραϊδόρραχη)

Στο ένα τρίτο της διαδρομής αυτού του δρόμου συναντάμε στα δεξιά μας μια πινακίδα και μια παράκαμψη που μπορούν αν θέλουμε να μας οδηγήσουν (όχι όμως σε όλη την διαδρομή με αυτοκίνητο) στα ύδατα της Στυγός(εκεί που έγινε αθάνατος ο Αχιλλέας κατά την μυθολογία) και στη βρύση της θρυλικής Γκόλφως.
Αν συνεχίσουμε όμως κανονικά την διαδρομή μας προς Φενεό και Κορινθία φτάνουμε στη λίμνη Δόξα μία πολύ όμορφη τεχνιτή λίμνη με φράγμα.Το χιλιομετρικό σύνολο της ορεινής διαδρομής είναι 15km.


(Λίμνη Δόξα)


(Λίμνη Δόξα)


(Παναγία των Βράχων)

Από εκεί γυρνώντας προς Δερβένι συναντάμε τον αρχαίο Φενεό, την Γκούρα, την Παναγία των βράχων(ένα εκκλησάκι κτισμένο μέσα στα βράχια όπου στο ιερό του τρέχει νερό από πηγή),το Σαραντάπηχο(ένα χωριουδάκι που παλαιώτερα ήταν πολύ πλούσιο είχε μέχρι και αεροδρόμιο),και στα δεξιά μας το βούνο Ζήρια με τα πανέμορφα μεσαία Τρίκαλα και πολλά άλλα μικρά και μεγάλα χωριά. Κατηφορίζοντας πλέον βρίσκουμε στην διαδρομή μας την ιστορική Ζάχολη μητρόπολη της δυτικής Κορινθίας και πρόσφερε πολλά στην επανάσταση του 1821.Αξίζει πραγματικά κανείς να επισκευτεί εκτός από τα μνημεία που έχει να δείξει και το ποτάμι της.


(Ζάχολη-ποτάμι)

Καθώς συνεχίζουμε να κατεβαίνουμε στα δεξιά μας μετά την Ζάχολη και πριν τα Ροζενά, είναι η Παναγία των καταφυγίων. Αξίζει μια κατάβαση(πρόσφατα έχουν γίνει σκαλοπάτια και είναι πολύ εύκολο) να επισκευτεί κανείς τα καταφύγια που είχαν τα παλικάρια της περιοχής στον αγώνα κατά των Τούρκων κατακτητών.


(Παναγία των καταφυγίων)

Φτάνοντας πλέον κάτω στην παραλία του Δερβενίου εκεί απ'όπου ξεκινήσαμε μπορούμε να πιούμε ένα ζεστό ρόφημα χαζεύοντας τον ήλιο να δύει πάνω από τον Παρνασσό που βρίσκεται απέναντί μας, αλλά για της ομορφιές που κρύβει το απέναντι βουνό θα μιλήσουμε σε μια άλλη απόδραση.

Φιλί στα τυφλά...

Εσείς θα ρισκάρατε να δώσετε ένα τέτοιο φιλί αν είσασταν στην θέση των γυναικών;

Nip tuck 4ος κύκλος

Από χθές το βράδυ έχουμε πάλι στις οθόνες μας (μέσα από το filmnet2 της nova) τον 4ο κύκλο της πολύ πετυχημένης σειράς.
Ίσως ο μέχρι τώρα ο πιο σκληρός από πλευράς σκηνών, με αίμα, βία και sex.
Παρόλο που μας σοκάρει με τις σκηνές της αυτή η σειρά, έχει πολλούς φανατικούς θεατές, ίσως γιατί άσχετα αν είναι μία εμπορική επιτυχία, σαν θεματολογία δεν χρυσώνει το χάπι και τολμάει να θίξει πολλά θέματα που θεωρούνται ταμπού.
Στο χθεσινό πρώτο επεισόδιο παρέλασαν στην οθόνη πολλά γνωστά ονόματα κατά πολύ γερασμένα ή αλλαγμένα.
Ο Λάρι Χάγκμαν ο πάλαι ποτέ "κακός" JR του Ντάλλας( ή όπως τον γνωρίζουν άλλοι ο σμηναγός Τόνι Νέλσον από το "Τζίνι και η Τζίνι)κατά πολύ γερασμένος φυσικά.
Η Κάθλην Τέρνερ, τίποτα δεν θύμιζε από την Πέγκυ Σου, ή από την κα. Ροουζ( από τον πόλεμο των Ρόουζ)μία υπέρβαρη ηλικιωμένη κυρία, που μόνο το χαμόγελο της σου έφερνε στο νου την παλιά μορφή της.Τέλος σαν κερασάκι στην τούρτα των σταρ, η "αιώνια παρθένα" ...Μπρουκ Σίντλς(που την γνωρίσαμε στην Γαλάζια Λίμνη και στην Ατέλειωτη Αγάπη), με καλοπατημένα τα 40+ πλέον αλλά και η μόνη που "έγραφε" καλά στο φακό.Αν κρίνω από το πρώτο επεισόδιο το ενδιαφέρον πάλι θα παραμείνει αμείωτο, προβλέπω πολλά κολλημένα μάτια στις οθόνες και πάλι, και νυσταγμένα στη δουλειά τα πρωινά, αφού η σειρά είναι ακατάλληλη για ανηλίκους και προβάλεται στη 1 την νύχτα.

Adagio...

Adagio in G Minor (Albinoni)


ADAGIO (Tomaso Albinioni) - Lara Fabian


Η μουσική κάνει κύκλους, με τον όρο adagio στη κλασσική μουσική μιλάμε για ένα αργό θλιμμένο κομμάτι, σήμερα θα το λέγαμε blues ή slow. Η κλασσική rock μουσική στα αργά της κομμάτια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σαν η εξέλιξη της κλασσικής μουσικής, εξ άλλου συχνά βλέπουμε rock συγκροτήματα να δανείζονται αποσπάσματα από γνωστά έργα κυρίως του Μπετόβεν και να δημιουργούν διασκευές.Δεν θα σταθώ όμως στον Μπετόβεν αλλά σε έναν προκλασσικό μουσικό που πάντα με συγκινούσε, έγραψε μπαρόκ μουσική, το έργο του που τον έκανε διάσημο, είναι το ημιτελές adagio, και ο μουσικός ο Τ. Αλμπινόνι(1671 - 1750).
Αν ο μουσικολόγος Remo Giazotto, που έγραφε την βιογραφία του δεν είχε βρει τα χειρόγραφα (μέρος μιας σονάτας) που είχαν διασωθεί, και δεν τα συμπλήρωνε επανασυνθέτοντας το κομμάτι, δεν θα το είχαμε γνωρίσει ποτέ.
Ένα κομμάτι πάντα σύγχρονο που γεμίζει την ψυχή με μια γλυκιά θλίψη.
Αυτό το κομμάτι έχει διασκευαστεί αρκετές φορές(σαν rock όχι ακόμα), πιστεύω σαν τραγούδι η καλύτερη διασκευή του είναι αυτή, που η φωνή της Lara fabian έρχεται και δένει απόλυτα με τις νότες του δημιουργού του.

Σχολικό συγκρότημα Παγκρατίου. 7ο, 28ο και εσπερινό

Γενιές και γενιές μεγάλωσαν στα σπλάχνα του και πήραν τις πρώτες γνώσεις, πριν ακολουθήσουν τον δρόμο των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων και άλλων σχολών, ή μιας επαγγελματικής αποκατάστασης χωρίς επιπλέον πτυχία.

Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 70 χωριζόταν σε 4ο Θηλέων, 7ο αρρένων, και εσπερινό.Για κάποιο διάστημα (στην κατοχή νομίζω) είχε χρησιμοποιηθεί και σαν νοσοκομείο.Από την δεκαετία του 80 και μετά έγιναν μικτά τα σχολεία, οι μαθητές του χωρίστηκαν στην αρχή βάση των επιθέτων μέχρι το κ στο ένα και από το κ έως το τέλος στο άλλο, αργότερα άλλαξε και αυτό βρήκαν άλλους τρόπους καταμερισμού των μαθητών. Μέχρι πρόσφατα για να εξυπηρετήσουν τον μεγάλο όγκο των μαθητών λειτουργούσαν με βάρδιες πρωί και απόγευμα, τα τελευταία χρόνια λιγόστεψαν τα τμήματα και νομίζω ότι έγινε και αυτό το συγκρότημα πρωινό.

Ήταν το σχολείο μου, εκεί έμαθα να σέβομαι και να με σέβονται, όχι δεν ήμουν κανένα φρόνιμο παιδάκι, έχω και γω αποβολές στο ενεργητικό μου και όχι μόνο ωριαίες, αλλά για αθώες παιδικές σκανδαλιές, άλλα χρόνια τότε και όχι πολύ μακρινά, οι ίδιοι καθηγητές σχεδόν και τότε και τώρα, η διαφορά, τα γκριζαρισμένα τους μαλλιά πλέον και μερικές ρυτίδες.
Τι έχει αλλάξει; Η νοοτροπία αντιμετώπισης των μαθητών.
Μιλήσαμε για δικαιώματα των παιδιών ξεχάσαμε να τους τονίσουμε και τις υποχρεώσεις. Ενα παιδί αν δεν καταλάβει ότι ελευθερία δεν σημαίνει ασυδοσία και δρα ανεξέλεγκτα με ατιμωρησία τότε μπορεί να φτάσει σε ακραίες ενέργειες σαν αυτές που οδήγησαν στα πρόσφατα γεγονότα.
Ήταν εξωσχολικοί μέσα στο χώρο του σχολείου και έκαναν τους βανδαλισμούς. Εύκολο να το λέει κανείς αυτό, και οι ομάδες περιφρούρησης του χώρου από μαθητές που ήταν; Γιατί άφησαν να μπουν εξωσχολικοί; Κάποιοι τους άφησαν να μπούν, δεν έπεσαν στην αυλή με αλεξίπτωτα. Ήταν φίλοι τους που μπήκαν για συμπαράσταση; Αφού ήταν φίλοι γιατί δεν τους εμπόδισαν να καταστρέψουν. Πολλά τα ερωτήματα άλλες τόσες και οι απαντήσεις.

Τα μάτια βούρκωσαν χθές το βράδυ, σε όσους πέρασαν σαν μαθητές ή σαν καθηγητές εκεί βλέποντας ειδήσεις, πολύ πρόσφατα είχε ανακαινιστεί το κτίριο, σωροί ερειπίων γέμιζαν την οθόνη τώρα, άμεση τιμωρία πρέπει στους ενόχους, είναι δεν είναι μαθητές, και αυτοί που κατ'όνομα είναι και έχουν πάρει μέρος με τον ένα ή τον άλλο τρόπο τους αξίζει να έχουν και μόνο το όνομα μαθητής;

Περισσότερες λεπτομέρειες εδώ

Παραδόθηκε ο οδηγός που σκότωσε και εγκατέλειψε τον 42χρονο στην Πέτρου Ράλλη

Παραδόθηκε ο οδηγός, οι τύψεις; Ο φόβος ότι είχαν πλησιάσει σε απόσταση αναπνοής στην ανακάλυψή του και ήταν θέμα ωρών να του χτυπήσουν την πόρτα; Ίσως και τα δύο μαζί...Αλλάζει δυστυχώς όμως κάτι; Γυρνάει πίσω ο αδικοχαμένος πατέρας των δύο μικρών παιδιών; Όχι, αλλά δεν μένει όμως και ατιμώτητος αυτός που σκόρπισε τον θάνατο και βύθισε μία οικογένεια στο πένθος. Μακάρι ο νεκρός αυτός να είναι ο τελευταίος που πέφτει στο βωμό της ασφάλτου. Εύχομαι να αποκτήσουμε συνείδηση όλοι οι οδηγοί. Λιγότερα ατυχήματα μικρότερης σοβαρότητας και μόνο υλικές ζημιές, αυτές διορθώνονται. περισσότερες λεπτομέρειες εδώ

Φλώρινα...ένας Νομός που σπάνια τον θυμούνται...και λίγοι τον γνωρίζουν!

Λένε "αν δεν παινέψεις το σπίτι σου θα πέσει να σε πλακώσει".
Αφορμή να αναφερθώ στο "σπίτι" μου λοιπόν-στον τόπο που γεννήθηκα και έζησα τα πρώτα μου χρόνια-, ήταν ένα άρθρο της forthnet .

"Στους δέκα καλύτερους προορισμούς για αγροτουρισμό στην Ευρώπη συγκαταλέγεται ο νομός Φλώρινας, σύμφωνα με ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής ΕπιτροπήςΚατά την ετήσια Έκθεση Ευρωπαϊκού Τουρισμού, που έγινε στην Πορτογαλία, ο νομός Φλώρινας και άλλες εννέα ευρωπαϊκές περιοχές διακρίθηκαν ως «Έξοχοι Ευρωπαϊκοί Προορισμοί για το 2007» και τιμήθηκαν με το βραβείο EDEN.

Συγκεκριμένα, για το νομό Φλώρινας, η ανακοίνωση της Επιτροπής επισημαίνει τη «συμφιλίωση του τουρισμού με την ύπαιθρο και το περιβάλλον» και αναφέρεται, ειδικότερα, στο χιονοδρομικό κέντρο στο Βίτσι, καθώς και στα ορειβατικά μονοπάτια στα όρη Βαρνούς, Βέρνον και Βόρας, τα οποία οδηγούν στις λίμνες των Πρεσπών.

Με το βραβείο EDEN, το οποίο έχει καθιερωθεί με στόχο να αναδείξει την πολυμορφία και την ποιότητα του τουρισμού στην Ευρώπη, διακρίθηκαν, εκτός από την Φλώρινα, το Τρόοδος στην Κύπρο, η Σπέκια στην Πούλια της Ιταλίας, η κοιλάδα Pielachtal στην Αυστρία, η μικρή πόλη Ντουρμπουί στις Αρδέννες στο Βέλγιο, η περιοχή Σβέτι Μάρτιν Να Μούρι στην Κροατία, το Ορσέγκ στην Ουγγαρία, το Κλονακίλτι στην Ιρλανδία, η πόλη Κούλντιγκα στην Λετονία και το Ναδούρ στη Μάλτα."


Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης την θυμούνται σπάνια...Συνήθως αρχές του φθινοπώρου με τα καλλιτεχνικά δρώμενα που γίνονται στη Πρέσπα (τα Πρέσπια).
Και τον χειμώνα για τις πολύ χαμηλές της θερμοκρασίες, συναγωνίζεται κάθε χρόνο το Νευροκόπι.




Είναι ο νομός με τις 6 λίμνες(τη Μικρή -η περιοχή της Μικρής Πρέσπας είναι από τους σπουδαιότερους βιότοπους στην Ελλάδα για την αναπαραγωγή υδρόβιων πουλιών, όπως ερωδιοί, κορμοράνοι, λαγγόνες-και τη Μεγάλη Πρέσπα, καθώς και τις λίμνες της περιοχής Αμυνταίου Χειμαδίτιδα, Ζάζαρη, Βεγορίτιδα και Πετρών).

Τα βουνά της είναι καταπράσινα με ψηλά δέντρα και το τοπίο μπορεί να χαρακτηριστεί Αλπικό.Σε χαμηλότερο υψόμετρο κυριαρχούν δάση δρυός και φυλλοβόλα (γαύροι, σφένδαμοι κ.ά.), πιο ψηλά εκτείνονται δάση οξιάς και σε μικρότερο ποσοστό έλατα και κέδροι.

Παραδοσιακά χωριά και οικισμοί συνθέτουν το τοπίο.Ψαράδες και τα ασκηταριά στη μεγάλη Πρέσπα, Αγιος Γερμανός στη μεγάλη Πρέσπα, Αγιος Αχίλλειος-με τα ερείπια της Βυζαντινής Βασιλικής- στην μικρή Πρέσπα, Νυμφαίο με τα παραδοσιακά του κτίσματα και το κέντρο διάσωσης αρκούδας-λύκου Αρκτούρος στο Βίτσι.Και τόσα άλλα.




Η ίδια η πόλη της Φλώρινας κατά ένα μεγάλο μέρος έχει χάσει τον παραδοσιακό της χαρακτήρα, τα λιγοστά αρχοντικά που έχουν απομείνει για να θυμίζουν τις δόξες του παλιού καιρού είναι στο "Γιάζι" και γενικότερα κατά μήκος του ποταμού Σακουλέβα(λυγκιστής κατά την αρχαιότητα, από τον λύγκα,αφού η περιοχή είχε πολλά τσακάλια).
Είναι γνωστή για δύο πολύ σημαντικές παραγωγές που έχει, πιπεριές και καλλιτέχνες(ζωγράφους και γλύπτες). Πρόσφατα δημιουργήθηκε παρακλάδι της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών και στην Φλώρινα(τμήμα Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας).

Μπορεί η Αθήνα και οι υποχρεώσεις να με κρατάνε μακριά της και να μη μπορώ να πηγαίνω όσο συχνά θέλω, αλλά ποτέ δεν βγαίνει από την ψυχή μου, αυτό το μικρό κομμάτι γης, η προσωπική μου Πατρίδα εκεί στην εσχατιά των συνόρων.