Σήμερα ψηφίζουν το νομοσχέδιο για το Νέο Λύκειο. Πορεία στη Βουλή

Για άλλη μία φορά οι Εικαστικοί, δώσαμε δυναμικό παρόν στην πορεία διαμαρτυρίας έξω από τη Βουλή, για να αποσυρθεί αυτό το τερατούργημα, που υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την εκπαίδευση.

Τη Δευτέρα πρώτη μέρα της απεργίας θα είμαστε πάλι εκεί να δώσουμε το παρόν.

Πηγές εικόνων και βίντεο: Δρομογράφος και AlfaVita

Δύναμη ψυχής!

Θα μου πείτε...
Αμάν!Πάλι για Κινέζο θα μας γράψεις;
Δεν το είχα σκοπό σήμερα,άλλη είδηση είχα προγραμματίσει να βάλω, αλλά η είδηση αυτή με εξέπληξε.

Ο Κινέζος αυτός έχει προκαλέσει έκπληξη στους χειρούργους με την αποκατάσταση του, μετά από ατύχημα με φορτηγό που ακρωτηρίασε το μισό του σώμα.

Ο 37χρονος Peng Shuilin, πέρασε 2 χρόνια σε νοσοκομείο της περιοχής Shenzhen, της Νότιας Κίνας, κάνοντας μία σειρά χειρουργικών επεμβάσεων, για πλήρη αποκατάσταση της λειτουργικότητας κάθε σημαντικού οργάνου(σπλάχνων) στο σώμα του.

Τώρα ο Peng- ο οποίος άνοιξε ένα super market με χαμηλές τιμές, που το ονόμασε "The Half Man-Half Price Store"-με την επιβίωσή του, έχει πάρει τον ρόλο του προτύπου για άλλους αναπήρους.

Με ύψος πλέον 2ft 7ins πάνω στην αναπηρική του πολυθρόνα, περιφέρεται και δίνει διαλέξεις για την επαναφορά από την ανικανότητα.

"Του κάναμε ένα τσεκ απ και είναι σε καλύτερη κατάσταση από τα περισσότερα άτομα στην ηλικία του.Η περίπτωσή του προκαλεί κατάπληξη.Είναι ό μοναδικός άνθρωπος στον κόσμο που επέζησε μετά από ακρωτηριασμό,τόσο μεγάλου μέρους του σώματός του."
Είπε ο αντιπρόεδρος του Bujie Hospital, Lin Liu.

"Είχε μεγάλη φροντίδα από μας, αλλά το μυστικό του είναι η αισιοδοξία του, τίποτα δεν μπορεί να τον ρίξει."
Συμπλήρωσε ο Lin Liu.

Πηγή:Ananova

Amazing tricks...Η αποκάλυψη!

Τον Μάρτη που μας πέρασε είχα βάλει την ανάρτηση Amazing tricks.
Τώρα θα αποκαλύψω πως γίνονται όλα αυτά.









Τόσο απλά και τόσο εντυπωσιακά!

Καλό Σαββατοκύριακο!!!

Κωφό κουτάβι μαθαίνει νοηματική.

Ένα μικρό κουτάβι 8 εβδομάδων στην Αυστραλία άρχισε να μαθαίνει την νοηματική όταν ανακάλυψαν ότι είναι κωφό.
Η Pixie είναι border collie και διδάσκεται αυτήν την εποχή να αναγνωρίζει εντολές με τη νοηματική γλώσσα από την εκπαιδεύτρια Liz Grewal στο Coffs Harbour.
Η Liz είναι ιδιοκτήτρια κωφών σκυλιών εδώ και έξι χρόνια, μέχρι τώρα έχει μάθει στο έξυπνο κουταβάκι να κάθεται, να σταματά και να έρχεται.

"Τα σκυλιά καταλαβαίνουν την γλώσσα του σώματος και τις χειρονομίες σας, τα διαβάζουν όλα αυτά, γνωρίζουν." Σχολίασε η Liz.

"Η συνέπεια είναι το κλειδί για την κατάρτιση ενός σκυλιού, αλλά θέλει να δοθεί περισσότερη έμφαση στην εκπαίδευση ενός κωφού σκυλιού.Πρέπει να εκπαιδευτεί με έναν διαφορετικό τρόπο, μαθαίνει πιο γρήγορα από ένα σκυλί που ακούει,αφού δεν υπάρχει κάτι που να του αποσπάει την προσοχή."

Μία τεχνική για να τραβήξει την προσοχή των κωφών σκυλιών της η Liz είναι να εκτοξεύει πίδακα από μικρό μπουκάλι νερού.

Πρόσθεσε:
"Θέλω αυτά τα σκυλιά να έχουν μία καταπληκτική ζωή και ξέρω ότι μπορώ να το κάνω."

πηγή:Ananova

Καταπίνουν ζωντανά ψάρια γιατί πιστεύουν ότι κάνουν καλό σε παθήσεις του αναπνευστικού!!!

Από το 1845, μέλη της οικογένειας Bathini Goud εξασκούν μία παράξενη ιατρική για αναπνευστικά προβλήματα, χρησιμοποιούν ζωντανά ψάρια Murrel, που έχουν βάλει στο στόμα τους μία μυστική φυτική φόρμουλα.
Το ψάρι βοηθάει ώστε να καθαρίσει ο οισοφάγος του ασθενούς, καθώς κατεβαίνει στο στομάχι ελευθερώνει το φάρμακο.
Ζει περίπου 15min στο εσωτερικό του σώματος, βοηθώντας να καθαρίσουν οι εκκρίσεις στους πνεύμονες καθώς σπαρταράει.


Ο Bathini Harinath Goud την ώρα που τοποθετεί την μυστική φόρμουλα στο στόμα του ψαριού.

Κάθε χρόνο, είναι χιλιάδες τα άτομα που συρρέουν στην πόλη Hyderabad της Ινδίας, πιστεύουν ότι η συγκεκριμένη "θεραπεία" γιατρεύει το άσθμα και άλλες αναπνευστικές παθήσεις.
Η ιατρική αυτή, εφαρμόζεται μία φορά τον χρόνο, όπου υπάρχει το φαινόμενο της ευνοϊκής ηλιακής φάσης "Mrigasira Karti", που κρατάει 2 μέρες και συμπίπτει με την αρχή των μουσώνων.
Οι ασθενείς πρέπει επί 4 χρόνια να επαναλαμβάνουν αυτήν την θεραπεία για να αποθεραπευτούν πλήρως.

Πληροφορίες:daylife.com,pathfinder,reuters,thaindian.com

Graffiti και "graffiti"

Πολλές φορές οι μαθητές μου μου έχουν ζητήσει την γνώμη μου για το graffiti.

Επειδή τα παιδιά πιστεύουν ότι graffiti είναι οι υπογραφές, τα συνθήματα και τα βρισίδια, τους έχω πει ότι το graffiti είναι μία παρεξηγημένη μορφή τέχνης, ναι μπορεί να έχει ένα σύνθημα αλλά να είναι φτιαγμένο με εικαστική ευαισθησία.

Υπάρχουν graffiti που είναι αριστουργήματα τέχνης και "graffiti", που είναι μουτζούρες και για μένα οι μουτζούρες αυτές δεν είναι τέχνη.

Στις μουτζούρες εγώ βάζω τις διάφορες υπογραφές οπαδών ομάδων ή μελών συμμοριών, το να γράψεις με ορνιθοσκαλίσματα με μία μπατανόβουρτσα, με ανεξίτηλο μαρκαδόρο, ή με σπρέι σε ένα τοίχο Gate 7, ή θύρα 13, ή δεν ξέρω γω τι άλλο, εμένα το μόνο που μου λέει είναι το εξής:

"Μ'αρέσει να βρομίζω τους τοίχους και να δείχνω πόσο πρωτόγονος είμαι"

Γράψε τις "σοφίες" σου ρε φίλε στο τοίχο του δωματίου σου, τι μου κάνεις το σπίτι να θυμίζει τοίχο δημόσιου ουρητήριου;
Αυτά δεν είναι graffiti είναι τραμπουκισμοί και βανδαλισμοί, από άτομα που δεν γνωρίζουν τι θα πει ωραίο, τι θα πει τέχνη και φυσικά δεν θέλουν και να μάθουν.








Πολλά, ξεχειλίζουν από μίσος και χυδαιότητα όπως το παρακάτω, που βρήκα στο blog ΡΕΣΠΕΝΤΖΑ



Σε αντίθεση με τα παραπάνω "graffiti" υπάρχουν τα πραγματικά graffiti, η ζωγραφική του δρόμου.
Όπου και το σύνθημα ακόμα είναι δοσμένο με τέτοιο τρόπο, που δίνει εικαστικό αποτέλεσμα.









Υπάρχει ένας καταπληκτικός ζωγράφος που ασχολείται με την τέχνη του graffiti, ο Banksy.

Διάβασα στη zougla τα εξείς:



Είναι με το «σπαθί» του ένας από τους πιο πολυσυζητημένους καλλιτέχνες στον κόσμο, αφού έχει καταφέρει με τα έργα του να κερδίσει το θαυμασμό τόσο του κοινού, όσο και των συναδέλφων του και ας μην έχει αποκαλύψει ποτέ το πραγματικό του όνομα!



Πρόκειται για τον Banksy, έναν καλλιτέχνη που ζωγραφίζει με την τεχνική του graffiti στα πιο απίθανα μέρη και έχει καταφέρει να δημιουργήσει ένα σύγχρονο «μύθο» γύρω από το όνομά του, γιατί δεν έχει παρουσιαστεί ποτέ επίσημα στο ευρύ κοινό.



Έγινε γνωστός από τις καλλιτεχνικές του «παρεμβάσεις» σε μουσειακές συλλογές χωρίς να το καταλάβουν οι υπεύθυνοι των μουσείων προσθέτοντας μια προσωπική πινελιά στα έργα που βρίσκονταν εκτεθειμένα.






Το μόνο που είναι γνωστό για τον Banksy είναι ότι ζει στη Μ. Βρετανία και πιθανότατα στο Bristol.



Εκεί λοιπόν, το μουσείο του Bristol άνοιξε τις πόρτες του με άκρα μυστικότητα στον διάσημο άγνωστο καλλιτέχνη και μέσα σε 36 ώρες εκείνος έκανε τις δικές του… παρεμβάσεις στα εκθέματα με την άδεια του μουσείου και χωρίς να τον ενοχλήσει κανείς.



Έτσι, οι επισκέπτες τις επόμενες ημέρες θα έχουν τη δυνατότητα να απολαύσουν από κοντά εκτός από τα συνηθισμένα έργα και εκείνα του Banksy, τα οποία είναι «διάσπαρτα» μέσα στο χώρο και τις αίθουσες του μουσείου.



Ο ίδιος λέει πως ελπίζει κάποτε τα graffiti να αντιμετωπίζονται ως ισάξια μορφή τέχνης με τις υπόλοιπες και να φιλοξενούνται σε μουσεία, αν και, όπως είπε χαρακτηριστικά, ίσως κάτι τέτοιο να έριχνε το επίπεδο της τέχνης του graffiti σε εκείνο των υπόλοιπων.

Ελπίζω το τελευταίο κομμάτι της πρότασής του να το είπε με διάθεση humor, ισάξια μορφή τέχνης με την παραδοσιακή ζωγραφική είναι το graffiti, αλλά όχι και ανώτερη! Είπαμε, μη το παραχε... το θέμα τώρα!

14χρονος χτυπήθηκε από μετεωρίτη!

Ένας έφηβος χτυπήθηκε από ένα κομμάτι μετεωρίτη, που ταξίδευε με 30.000mph και έζησε να περιγράψει την ιστορία του.

Ο Gerrit Blank ήταν στον δρόμο για το σχολείο, όταν είδε μία φλεγόμενη βολίδα να έρχεται κατά πάνω του από τον ουρανό.

Ο εκτυφλωτικός μετεωρίτης αφού κτύπησε το χέρι του μαθητή αφήνοντάς του σημάδι μεγέθους 3ιντσών, χτύπησε με ορμή στο έδαφος, όπου δημιούργησε κρατήρα βάθους ενός ποδιού.

Ο 14χρονος Gerrit είπε:

"Στην αρχή είδα μία φωτεινή σφαίρα, μετά αισθάνθηκα ξαφνικά έναν πόνο στο χέρι μου.
Σε κλάσματα δευτερολέπτου υπήρξε ένα μεγάλο κτύπημα στο έδαφος και θόρυβος σαν από βροντή.
Ο Θόρυβος, που ήρθε αμέσως μετά την φωτεινή λάμψη ήταν τόσο δυνατός, που τα αυτιά μου βούιζαν για πολλές ώρες.
Όταν με χτύπησε, πέταξε μετά μακριά με μεγάλη ταχύτητα μέχρι να θαφτεί στο έδαφος."



Οι επιστήμονες, μελετούν τώρα τον σε μέγεθος μπιζελιού μετεωρίτη, που έπεσε στη Γη στο Essen της Γερμανίας.

Χημικά τέστ που έγιναν στο πέτρωμα απέδειξαν ότι ήρθε από το διάστημα.

Ο Ansgar Korte, διευθυντής του Γερμανικού εργαστηρίου Walter Hohmann είπε:

"Είναι πραγματικός μετεωρίτης και επομένως είναι πολύ πολύτιμος για συλλέκτες και επιστήμονες"

Οι πιθανότητες να χτυπηθεί κάποιος από μετεωρίτη είναι μία στα 100 εκατομμύρια.

Ο κύριος Korte είπε ακόμα:

"Οι περισσότεροι μετεωρίτες δεν φτάνουν στο επίπεδο της γης γιατί καταστρέφονται στην ατμόσφαιρα.
Από εκείνους που καταφέρνουν να φτάσουν έξι ή επτά πέφτουν στην Θάλασσα."

Έχουμε μόνο μία ακόμα περίπτωση ατόμου που χτυπήθηκε από μετεωρίτη και επέζησε.
Αυτό έγινε στην Alabama, στις Ηνωμένες Πολιτείες το 1954.
Είχε μέγεθος grapefruit,αφού σύνθλιψε την ταράτσα του κτιρίου, αναπήδησε στα έπιπλα μέσα στο σπίτι και χτύπησε μία γυναίκα που κοιμόταν εκείνη την ώρα.

πηγές:Sky news ,Ananova ,telegraph

Μικροσκοπική teenager από την Ινδία είναι το πιο μικρόσωμο κορίτσι στον κόσμο!

Μία έφηβη από την Ινδία με ύψος 1ft 11in (58cm), είναι το πιο μικροσκοπικό κορίτσι στον κόσμο.

Η 14χρονη Jyoti Amge είναι κοντύτερη απ' ότι το μέσο δίχρονο παιδί και ζυγίζει μόλις 11lb (5kg).

Πάσχει από ένα είδος νανισμού, που ονομάζεται αχονδροπλασία και δεν πρόκειται το ύψος της να μεγαλώσει άλλο.

Εξαιτίας του μεγέθους της, τα ρούχα και τα κοσμήματά της, είναι προσαρμοσμένα ειδικά για εκείνη, κοιμάται σε ένα μικροσκοπικό κρεβάτι και τα πιάτα και τα μαχαιροπήρουνά της είναι τα μικρά του σερβίτσιου, γιατί τα άλλα είναι πολύ μεγάλα για εκείνη.

Ανεξάρτητα από αυτά όμως, πηγαίνει σε κανονικό σχολείο στο Nagpur, που βρίσκεται στην κεντρική Ινδία, όπου έχει ένα μικροσκοπικό θρανίο και καρέκλα.Οι συμμαθητές της, της φέρονται όπως θα φερόντουσαν σε οποιονδήποτε άλλο μαθητή.



Μοιράζεται κοινά ενδιαφέροντα με της συμμαθήτριές της όπως η αγάπη για τα DVDs και την μόδα.

Είπε:

"Είμαι περήφανη που είμαι μικροσκοπική.Λατρεύω την προσοχή που μου δίνουν.Δεν φοβάμαι για το μέγεθός μου και δεν λυπάμαι γι αυτό που είμαι.
Είμαι ακριβώς σαν όλους τους ανθρώπους.Τρώω, κοιμάμαι και ονειρεύομαι όπως εσείς, δεν αισθάνομαι καθόλου διαφορετική."

Η Jyoti, αντιμετωπίζεται σαν μία μίνι διασημότητα στην γενέτειρά της,οι άνθρωποι κάνουν ουρά να την συναντήσουν, πολλοί την βλέπουν σαν Θεά και πιστεύουν ότι έχει την δύναμη να τους θεραπεύσει.

Έχει πάρει μέρος στο άλμπουμ του αγαπημένου της αστέρα της bhangra/rap Mika Singh.



Η 45χρονη μητέρα της,Ranjana Amge, είπε:

"Όταν γεννήθηκε η Jyoti νομίζαμε ότι ήταν απόλυτα φυσιολογική, το καταλάβαμε μόνο όταν έγινε 5 χρονών.Πήγαμε σε ειδικούς και μας είπαν, ότι αυτό θα παραμείνει το μέγεθός της για όλη της την ζωή.Μπορεί να είναι μικροσκοπική αλλά είναι χαριτωμένη και την αγαπάμε πάρα πολύ."

Η Jyoti είναι φιλόδοξη και ελπίζει ότι θα γίνει ηθοποιός του Bollywood μία μέρα.

Είπε:

"Θα μου άρεσε να δουλέψω σαν ηθοποιός σε ταινίες, σε μία μεγάλη πόλη σαν την Mumbai, και να ταξιδέψω στο Λονδίνο και στην Αμερική"



Η Jyoti, μιλάει στο τηλέφωνο με τους φίλους της όπως κάθε άλλος έφηβος της ηλικίας της.

Ο 52χρονος πατέρας της, Kishanji Amge, είπε:

"Δεν μπορώ να την αποχωριστώ ούτε μία μέρα, την αγαπώ πάρα πολύ.Με κάνει περήφανο.Έρχονται γκουρού για να την δουν και να την ευλογήσουν.Προσεύχονται για την ευτυχία και την μακροημέρευσή της."

Πηγή:dailymail

Ψευδαισθήσεις

Μην εμπιστεύεστε απόλυτα ούτε τα ίδια σας τα μάτια.




Οι απίστευτες οπτικές ψευδαισθήσεις του Άντελμπερτ Έιμς

Οι εικόνες και οι χώροι που δημιουργεί, ξεπερνούν τη λογική του ανθρώπου, αφού προκαλούν τον «τετράγωνο» τρόπο που ο εγκέφαλός μας αποκωδικοποιεί τις πληροφορίες που τα αισθητήρια όργανα του δίνουν.

Ο διάσημος Αμερικανός οφθαλμολόγος, Άντελμπερτ Έιμς, κατάφερε να επινοήσει και να κατασκευάσει το περίφημο «Δωμάτιο του Έιμς», το οποίο μέχρι να το διασχίσεις από τη μια πλευρά στην άλλη, έχεις γίνει… γίγαντας!




Αντίστοιχα μοναδική είναι και η οφθαλμαπάτη του «Παράθυρου του Έιμς», το οποίο κινείται με τέτοιο τρόπο που αμφισβητεί τη μέθοδο που αντιλαμβανόμαστε την προοπτική του χώρου και των αντικειμένων.


Πηγή: Zougla

Στο πρώτο video, παρατηρώντας το έχω να πω ότι η γραμμή του δαπέδου με την γραμμή της οροφής δεν είναι παράλληλες, η οροφή έχει μία κατηφορική κλίση προς τα αριστερά, αντίστοιχα το δάπεδο είναι ανηφορικό, η πόρτες, τα παράθυρα, τα πλακάκια του δαπέδου, ακόμα και η φωτεινή γραμμή που υποτίθεται ότι δηλώνει ότι δεν υπάρχει κλήση (έχει τοποθετηθεί έντεχνα και αυτή), ξεγελούν το μάτι και μας δίνουν την αίσθηση της παραλληλίας των γραμμών, όπως και η γωνία που έχει τραβηχτεί το video.

Δύο αδέλφια έφτιαξαν το μεγαλύτερο τρενάκι.

Δύο δίδυμα αδέλφια από την Γερμανία πέρασαν τα τελευταία 9 χρόνια της ζωής τους με το να συναρμολογούν το μεγαλύτερο τρενάκι.

Βρίσκεται σε ένα κτίριο στο Αμβούργο που ήταν ακατοίκητο, καλύπτει 1.150 τετραγωνικά μέτρα και 6 μίλια διαδρομής, αλλά δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα.

Οι 41χρονοι Frederick και Gerrit Braun έχουν περάσει 500.000 ώρες κατασκευάζοντάς το και έχουν ξοδέψει πάνω από £8 εκατομμύρια.

Η κατασκευή τους είναι τόσο μεγάλη, που για να παρουσιαστεί στο κοινό, πρέπει να απασχοληθούν 160 άτομα για να ξεναγήσουν τους επισκέπτες.

Η δημιουργία τους που ονομάζεται Miniatur Wunderland, είναι χωρισμένη σε έθνη, εκτός από την Γερμανία περιλαμβάνει ακόμα την Αμερική,την Σκανδιναβία,την Ελβετία, και τις Αυστριακές Άλπεις.

Κάθε περιοχή περιέχει λεπτομερή αντίγραφα, από διάσημα ορόσημα που την χαρακτηρίζουν.

Στο Αμερικανικό τμήμα έχουν κατασκευαστεί γιγάντια μοντέλα του Rocky Mountains και του Mount Rushmore.Στην Ελβετία ένα mini-Matterhorn, και στην Σκανδιναβία ένα πέρασμα με ένα επιβατικό πλοίο 4ft μακρύ, που επιπλέει σε ένα φιορδ.

Τα δύο αδέλφια υπολογίζουν πως η κατασκευή τους θα ολοκληρωθεί το 2014, θα καλύπτει πάνω από 1800 τετραγωνικά μέτρα και 13 μίλια διαδρομής.

Σήμερα ο πρότυπος σιδηρόδρομός τους περιλαμβάνει 700 τραίνα, 10.000 μεταφορικά μέσα, 900 σήματα, 2.800 κτίρια και 160.000 σχεδιασμένες φιγούρες.

Για το τοπίο χρησιμοποιήθηκαν 700kg πλαστικής χλόης και 4.000kg χάλυβα για το κτίσιμο του.Η νύχτα και η μέρα αναπαρίστανται χάρη σε 250.000 φώτα.

Πηγή: ananova

Η εποχή της Ελιάς

Προς το τέλος του Φθινοπώρου και στην αρχή του Χειμώνα τον Δεκέμβρη σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας γίνεται το μάζεμα της Ελιάς, του καρπού που μας δίνει το πολύτιμο λάδι.

Εδώ και χιλιετίες, το κατ' εξοχήν δέντρο του μεσογειακού χώρου, η ελιά, συνυπάρχει με τους λαούς της Μεσογείου, έχει συνδεθεί με την καθημερινότητα και τις συνήθειές τους και, έχοντας ξεπεράσει τα όρια του τοπίου, έχει αφήσει τα ίχνη της σε όλους τους πολιτισμούς που αναπτύχθηκαν στα παράλια της.

Ελιά, ένα δώρο της φύσης, μια λέξη-κλειδί για την κατανόηση της εξέλιξης πολλών περιοχών αλλά και μια πρόκληση για να ταξιδέψεις ακολουθώντας τους δρόμους και την πλούσια ιστορία της γύρω από τη Μεσόγειο, τη Μεσόγειο της Ελιάς.

H φυσιογνωμία των λαών και των κοινωνιών πλάθεται, εκτός των άλλων, και μέσα από τον διάλογό τους με τον φυσικό χώρο που τους περιβάλλει.

Για τους Έλληνες και τους άλλους μεσογειακούς λαούς, αν θα έπρεπε να κατονομάσουμε ένα χαρακτηριστικό της οικείας σ' αυτούς φύσης, ένα καρποφόρο δένδρο που επέδρασε όχι μόνο στην κοινωνική και οικονομική ραγματικότητα, αλλά και στο πεδίο της λατρευτικής τους πρακτικής, των δοξασιών και των εθίμων, την πρώτη θέση κατέχει αναμφισβήτητα, η ελιά.

Η ελιά ως αυτοφυές δέντρο - αγριελιά - πρωτοεμφανίστηκε στην ανατολική Μεσόγειο εκεί δηλαδή όπου αναπτύχθηκαν μερικοί από τους αρχαιότερους πολιτισμούς.

Πρόσφατες αρχαιολογικές έρευνες στις Κυκλάδες, την καρδιά του Αιγαίου, έφεραν στο φως απολιθωμένα φύλλα ελιάς, τα οποία σύμφωνα με τις σύγχρονες μεθόδους χρονολόγησης φαίνεται να είναι ηλικίας 50-60.000 ετών.

Με λίγες σταγόνες λάδι από το καντήλι του Αϊ-Νικόλα γαλήνευαν οι ναυτικοί τη θάλασσα ...

Αξεπέραστη πηγή ζωής, η ελιά είναι παρούσα στα κείμενα των αρχαίων και των σύγχρονων ελλήνων συγγραφέων και ποιητών.

Γοητευμένοι από το φως της και τις υπέροχες αρχέγονες ιστορίες που μόνο αυτή ξέρει τόσο όμορφα να διηγείται, την ύμνησαν όσο λίγα δέντρα γιατί την αγάπησαν πολύ.

Χωρίς την ελιά το ελληνικό τοπίο θα ήταν πιο φτωχό και οι Έλληνες καλλιτέχνες και ποιητές θα είχαν χάσει μια μοναδική πηγή έμπνευσης.

Καταμεσήμερο Ιουλίου...
που κι αν ακόμα δεν υπήρχαν ελαιώνες...
θα τους είχα επινοήσει.
( Οδυσσέας Ελύτης )

Που τρώει λάδι και ψωμί και λαδωτό πιτάρι,
δεν του επιάνου οι σαϊτιές του χαρομακελάρη.
( Κρητική μαντινάδα )

Δέντρο γεμάτο πατρογονικά παραμύθια, το νοιώθει ο καθένας
σαν ευλογία και σαν ασφάλεια.
(Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος)

Η χρησιμοποίηση του δέντρου της ελιάς και των προϊόντων της στην αρχαία τελετουργία καθόρισε από πολύ νωρίς τον συμβολισμό του σαν δέντρο του καλού δίνοντας του μια ξεχωριστή θέση.

Πολύτιμο κι αγαπημένο δέντρο των Ελλήνων και των άλλων μεσογειακών λαών, συνδεδεμένο με την αναγέννηση και το φως, εξακολουθεί μέχρι σήμερα να θεωρείται θεϊκό δώρο, σύμβολο ειρήσης, προστασίας και γονιμότητας.

Το λάδι της ελιάς, όπως το στάρι και το κρασί, αποτελεί στη σύγχρονη λατρεία θρησκευτικό αγαθό και χρησιμοποιείται σε πολλές τελετές της ορθόδοξης χριστιανικής θρησκείας.

Η ελιά ευδοκιμεί σχεδόν αποκλειστικά στην λεκάνη της Μεσογείου και ο τρόπος καλλιέργειας της αποτελεί βασικό παράγοντα διατήρησης του οικοσυστήματος.

Ζει και προσφέρει καρπούς για αιώνες, καλλιεργείται σε κάθε έδαφος, αγαπά το μεσογειακό κλίμα, ζητά έλάχιστη περιποίηση και αξιοποιείται πλήρως ως καρπός, φύλλωμα και ξύλο.

Η ελιά συμβάλλει στην αποτροπή της διάβρωσης σε περιοχές με οξυμένο το φαινόμενο της ερημοποίησης κι αποτελεί πρωταρχικό παράγοντα ανάπτυξης περιοχών με σοβαρά προβλήματα απασχόλησης και συνοχής.

Ελιά, σύμβολο γαλήνης, γονιμότητας, ειρήνης. Τα κλαδιά της έγιναν στεφάνια για να στεφανώνουν τους νικητές των Ολυμπιακών αγώνων και ο πολύτιμος χυμός των καρπών της, το ελαιόλαδο, ήταν το βραβείο για τους νικητές των περίφημων Παναθηναϊκών Αγώνων που γίνονταν προς τιμή της θεάς Αθηνάς.

Σήμερα υπάρχουν στην Ελλάδα 150.000.000 περίπου ελαιόδεντρα, λειτουργούν 2.800 ελαιοτριβεία και 500.000 οκογένειες ζουν από την καλλιέργεια της ελιάς, αφού σε αρκετές - κυρίως άγονες - περιοχές το ελαιόλαδο αποτελεί το αποκλειστικό εισόδημα των κατοίκων.

Η επί χιλιετίες παρουσία της ελιάς στον ελληνικό αλλά και τον ευρύτερο μεσογειακό χώρο, εκτός από την καθημερινή ζωή κα τις λατρευτικές συνήθειες, επηρέασε τα ήθη και τα έθιμα των λαών που έζησαν και ζούν κάτω από τη σκιά της δημιουργώντας με το πέρασμα των χρόνων έναν εντελώς ιδιαίτερο πολιτισμό, τον Πολιτισμό της Ελιάς.

Το Ελαιόλαδο

Από τους προϊστορικούς ακόμη χρόνους το ελαιόλαδο χρησιμοποιήθηκε για την κάλυψη διαφόρων αναγκών.

Σε οροπέδιο των Μεθάνων βρέθηκε από τον Δέφνερ το αρχαιότερο ελαιοτριβείο (όπως υπολογίζεται της 4ης π.Χ. χιλιετίας)- πράγμα που μαρτυρεί ότι η χρήση του λαδιού ήταν γνωστή από την εποχή εκείνη.

Κατά τους ομηρικούς χρόνους, το λάδι χρησιμοποιείται κυρίως για την επάλειψη του σώματος και όχι για τροφή ή φωτισμό.

Από πινακίδες της Γραμμικής Β, που βρέθηκαν στην Πύλο και όπου διαβάζουμε τη λέξη po-qa (φοβρή / φοβράς), συμπεραίνουμε ότι την περίοδο εκείνη ο καρπός της ελιάς χρησιμοποιείται ως τροφή των κτηνών. Εξάλλου οι συνεχείς αναφορές σε αρωματικά ελαιόλαδα μας κάνει να συμπεράνουμε ότι τουλάχιστον στη συγκεκριμένη εποχή η χρήση του λαδιού εντοπίζεται κυρίως στις θρησκευτικές τελετές, στον καλλωπισμό του σώματος και στην παρασκευή θεραπευτικών αλοιφών.

Πηγή:etwinning.gr

Πολλά λαϊκά παραμύθια, Θρύλοι, ακόμα και μύθοι από τ'αρχαία χρόνια έχουν υποθεί για την Ελιά.

Ο πιο γνωστός μύθος για την Ελιά έχει άμεση σχέση και με την ονομασία της Αθήνας.

Η Ελιά και η Θεά Αθηνά

Ο γνωστός πελασγικός μύθος αναφέρεται στον αγώνα της Αθηνάς και του Ποσειδώνα για την προστασία και την ονομασία της Αθήνας. Βασιλιάς της Αθήνας ήταν ο Κέκροπας. Οι αντίπαλοι ανέβηκαν πάνω στο βράχο της Ακρόπολης, όπου ήρθαν και οι άλλοι δέκα θεοί από τον Όλυμπο για να κάνουν τον δικαστή στη διαφωνία των δυο θεών, ενώ ο Κέκροπας παρίστατο ως μάρτυρας.
Πρώτος ήρθε ο Ποσειδώνας, στάθηκε στη μέση του βράχου και με την τρίαινά του έδωσε ένα δυνατό χτύπημα στο έδαφος. Αμέσως ξεπήδησε ένα κύμα αλμυρού νερού που σχημάτισε μια μικρή λίμνη που την ονόμασαν "Ερεχθηίδα" θάλασσα.
Μετά ήρθε η σειρά της Αθηνάς να παρουσιάσει το δώρο της και αφού κάλεσε τον Κέκροπα για μάρτυρα, φύτεψε μια ελιά πάνω στο βράχο, που ξεπετάχτηκε γεμάτη καρπό. Το δέντρο αυτό σωζόταν για πολλά χρόνια αργότερα.
Μετά από το δώρο της Αθηνάς ο Δίας κήρυξε το τέλος του αγώνα και είπε στους άλλους θεούς να κρίνουν σε ποιον από τους δυο θεούς να δοθεί η πόλη. Συγχρόνως ζήτησαν τη μαρτυρία και τη γνώμη του Κέκροπα. Αυτός από το βράχο ψηλά έριξε μια ματιά γύρω, αλλά όπου να γύριζε, τα μάτια του αντίκριζαν αλμυρό νερό, τις θάλασσες που από παντού έζωναν τη χώρα.
Το δέντρο όμως που είχε κάνει η Αθηνά να φυτρώσει ήταν το πρώτο που φύτρωσε σε όλη τη χώρα και ήταν συνάμα για την πόλη η υπόσχεση για δόξα και ευτυχία. Γι αυτό ο Κέκροπας θεώρησε πως το δώρο της Αθηνάς ήταν πιο χρήσιμο και έτσι της δόθηκε η κυριαρχία της πόλης. Για την αθηναϊκή προέλευση της ελιάς μιλούν ο Παυσανίας, ο Ηρόδοτος, ο Κλαύδιος Αιλιανος και ο Σοφοκλής.

Το ιερό δέντρο της Αθηνάς έγραψε τη δική του ιστορία στην Αθήνα. Λέγεται πως το 480 π.Χ. όταν κατέκτησαν οι Πέρσες την Ακρόπολη, έκαψαν την ιερή ελιά της Αθήνας προς μεγάλη θλίψη των Αθηναίων που το θεώρησαν κακό σημάδι. Όμως η θλίψη μετατράπηκε σε αισιοδοξία όταν την άλλη μέρα κιόλας ο ξερός και καμένος κορμός είχε βλαστήσει και πάλι: Ένα καινούριο δροσερό βλαστάρι ύψους δυο πήχεων αποτελούσε πια το καινούριο ιερό δέντρο της Αθήνας. Μέχρι και τα ύστερα ρωμαϊκά χρόνια οι Αθηναίοι έδειχναν με καμάρι το ιερό δέντρο και πίστευαν πως απ` αυτό είχε ξεκινήσει η ελαιοκαλλιέργια και απ`αυτό κατάγονται όλα τα δέντρα ελιάς που υπήρχαν στον κόσμο.

Η κρητική μυθολογία, όμως θέλει την κρητική θεά Αθηνά, η οποία φαίνεται πως σχετίζεται με τη μινωική θεά των Όφεων, να γεννιέται στις εκβολές του ποταμού Τρίτωνα και φυσικά να δωρίζει το ιερό δέντρο στους Μινωίτες. Σημαντική σ`αυτό το μύθο είναι η αναφορά της Πότνιας Αθάνας στις πινακίδες της Γραμμικής Β' Γραφής που βρέθηκαν στην Κνωσό και δείχνει τη σύνδεση της θεάς με την προϊστορική θρησκεία της Κρήτης.

Το Καλάμι κι η Ελιά

Μια φορά δίπλα σε μια ελιά είχε φυτρώσει ένα καλάμι.
Η ελιά ήταν ένα μεγάλο και δυνατό δέντρο με πολλά κλαδιά που
κρατούσαν τα φύλλα τους όλη τη χρονιά και κάθε δυο χρόνια,
έγερναν από το βάρος του καρπού.

Το καλάμι πάλι ήτανε ψηλόλιγνο με καταπράσινα στενόμακρα φύλλα, με ωραιότατα παράξενα λουλούδια που έμοιαζαν με τσαμπιά κι είχανε το σχήμα του αδραχτιού.

Η ελιά καυχιόταν ολοένα:

-Τι είσαι συ μπροστά μου; έλεγε στο καλάμι
Εγώ είμαι ένα δέντρο μεγάλο, δυνατό, ευλογημένο. Οι άνθρωποι με λατρεύουν
γιατί τους δίνω τις ελιές και το λάδι μου, τους δίνω ξερόκλαδα για να ζεσταίνονται,
τους δίνω ξύλα για να φτιάχνουν ακριβά έπιπλα. Είμαι μεγάλη, ψηλή, γερή
και συ είσαι ένα αδύναμο πραγματάκι που λυγίζεις μπροστά σ' όλους τους ανέμους και τους προσκυνάς. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς έχεις την τόλμη να φυτρώνεις πλάι μου.

Το καημένο το καλάμι που ήταν από φυσικού του ντροπαλό, τα' άκουγε όλα αυτά και δεν έλεγε τίποτα κι ούτε και θύμωνε γιατί αυτό δεν είχε να καυχηθεί για τίποτα.

Ήρθε ένας χειμώνας όμως βαρύς κι άρχισε να φυσάει ένας αέρας δαιμονισμένος,
που χτυπούσε με μανία την ελιά ώσπου στο τέλος την ξερίζωσε.
Το καλάμι, με το πρώτο φύσημα του ανέμου, έγειρε, λυγερό όπως ήτανε,
προς το νερό κι έτσι ο άνεμος περνούσε από πάνω του χωρίς να το πειράξει.
Κι όταν η καταιγίδα σταμάτησε κι ο άνεμος έπαψε να φυσάει,
η ελιά απόμεινε πεσμένη στο χώμα και το καλάμι σηκώθηκε
πάλι όρθιο και λυγερό, όπως και πριν.

Βλέπετε, το καλάμι ήξερε να υποχωρεί εκεί που ένιωθε ότι δεν είχε δύναμη ν' αντισταθεί, ενώ η ελιά πλήρωσε με τη ζωή της την υπερηφάνειά της.

Το παραμύθι της Ελιάς.

Μια φορά κι έναν καιρό ζούσε σε μια φτωχογειτονιά ένα φτωχό μα πολύ καλόκαρδο κορίτσι που το έλεγαν Ελιά.

Κάθε μέρα η Ελιά γύριζε τη γειτονιά της, έβλεπε τον κόσμο να ζει φτωχός και δυστυχισμένος και γύριζε στο σπίτι της πολύ στενοχωρημένη.

Κάτι πρέπει να κάνω να τους βοηθήσω, σκεφτόταν. Κι από την άλλη μέρα κιόλας άρχισε. Βγήκε στη γειτονιά, κράτησε τα παιδιά της γειτόνισσας για να πάει να δουλέψει και να μπορεί να φέρει στα παιδιά της λίγο φαΐ.

Μια άλλη μέρα πήγε στη γριούλα που ήταν άρρωστη, της μαγείρεψε, της σκούπισε το σπίτι, την έπλυνε, την τάισε. Την άλλη μέρα πάλι έβγαλε τον παράλυτο γέρο με το καρότσι του βόλτα, για να πάρει αέρα και ήλιο.

Τα βράδια γύριζε κατάκοπη, μα ευχαριστημένη που είχε καταφέρει να δώσει λίγη χαρά στους φτωχούς ανθρώπους.

Οι μέρες περνούσαν κι η Ελιά όλο δούλευε, όσο αδυνάτιζε. Μα έβλεπε πως ό,τι κι αν έκανε, ο κόσμος ήταν πάντα φτωχός και δυστυχισμένος.

Αυτό τη στενοχωρούσε πάρα πολύ κι έτσι στενοχωρημένη κάθισε στην αυλή του σπιτιού της και συλλογιζόταν.

– Τι να κάνω, τι να κάνω. Δεν μπορώ να βλέπω τόση δυστυχία.

Το σπουργίτι που την είδε τόσο στενοχωρημένη – και που την αγαπούσε γιατί κάθε μέρα του έριχνε σπόρους και ψίχουλα – δεν άντεξε και πέταξε βαθιά στο δάσος. Εκεί βρήκε την καλή νεράιδα και της είπε:

– Τρέξε, καλή νεράιδα, η Ελιά είναι πολύ στενοχωρημένη, χλωμή κι αδύνατη.

Η καλή νεράιδα ανήσυχη έτρεξε στην αυλή της Ελιάς και τη ρώτησε:

– Τι έχεις, Ελιά μου, κι είσαι τόσο λυπημένη;

– Αχ, καλή μου νεράιδα. Δεν μπορώ να βλέπω τόση φτώχεια και δυστυχία γύρω μου.

– Και τι θέλεις, δηλαδή;

– Θέλω να τους γίνω χρήσιμη. Θέλω να τους προσφέρω κάτι πολύτιμο που να τους δώσει ζωή και χαρά.

– Το θέλεις αλήθεια τόσο πολύ;

– Και βέβαια το θέλω, δε βλέπεις πως έλιωσα από τη στενοχώρια μου;

– Τότε σταμάτησε να στενοχωριέσαι. Θα σε κάνω αυτό που θέλεις.

Και τσουπ! την άγγιξε με το ραβδάκι της κι αμέσως η Ελιά έγινε ένα μεγάλο δέντρο, που έβγαλε φύλλα, λουλουδάκια άσπρα, που έγιναν ελιές πράσινες, μωβ, μαύρες. Έπεσαν στη γη, τα κουκούτσια φύτρωσαν, έγιναν δεντράκια και σχημάτισαν ένα μεγάλο ελαιώνα.

Ήρθαν οι γείτονες, μάζεψαν τις ελιές, έβγαλαν λάδι, έφαγαν, χόρτασαν, ρόδισαν τα μάγουλά τους, ζωήρεψαν κι άρχισαν να χαμογελούν και να ζουν ευτυχισμένοι.

Για να ευχαριστήσουν την ελιά και να της δείξουν την αγάπη τους, πήραν το λάδι τους, το έβαλαν στο καντήλι, για να θυμίζουν στην Παναγιά και στο Χριστό, την καλοσύνη της ελιάς και την αγάπη της για τον κόσμο.

Κι η Παναγιά με τη σειρά της την ευλόγησε. Κι ο Χριστός κάτω απ’ την ελιά ήρθε και ξεκουράστηκε.

Κι εκείνη καμάρωνε ευχαριστημένη στη μέση στον ελαιώνα και φρόντιζε, όταν έρχονται οι άνθρωποι να τη μαζέψουν νά ’ναι γεμάτη ελιές, να χορταίνουν οι φτωχοί, και να φωτίζονται απ’ τις καντήλες όλες οι εκκλησιές.

Η Πρωτοχρονιά - Τα Γούρια - Και Η Σημασία Τους

Γούρι σημαίνει καλός οιωνός, το «μαγικό» αντικείμενο που μπορεί να φέρει τύχη. Στο κατώφλι της νέας χρονιάς οι άνθρωποι επιθυμούν να την προσελκύσουν αγοράζοντας και προσφέροντας «γούρια» ή «τυχερά»

Η παράδοση

Η προσέλκυση της τύχης είναι μια πανάρχαια συνήθεια και αποτελεί ευσεβή πόθο των ανθρώπων σε όλες τις εποχές. Χρησιμοποιούσαν και εξακολουθούν να χρησιμοποιούν πολλαπλούς τρόπους, προκειμένου να κερδίσουν την εύνοιά της.

Η πρώτη μορφή ιερών αντικειμένων ήταν τα τάλισμαν, με παραστάσεις της φύσης και ομοιώματα εκείνων που τα φορούσαν. Σήμερα οι πιστοί χρησιμοποιούν αναθήματα, εικονίσματα και αγιασμένα μικροαντικείμενα με την ελπίδα ότι οι άγιοι θα τους προστατεύσουν από τις κακοτυχίες. Άλλοι, πάλι, έχουν το γούρι τους, μια παράδοση βασισμένη σε λαϊκές δοξασίες. Έτσι ξεκίνησε η συστηματική κατασκευή των κάθε λογής φυλακτών, τάλισμαν, γουριών κ.λπ.

Φυλαχτό ονομάζεται ένα αντικείμενο κυρίως με ασυνήθιστο σχήμα ή χρώμα, το οποίο περιέχει διάφορα υλικά, όπως λιβάνια, χάντρες, λουλούδια, πέτρες, ορυκτά κ.ά. Επίσης, στα φυλακτά χρησιμοποιούνται και οι Ρούνοι, τα κινεζικά εξάγραμμα του Ι Τσινγκ, οι σφραγίδες των πλανητών και τα ιερά ονόματα των διαφόρων θρησκειών.

Τάλισμαν είναι κάθε κρεμαστό λαιμού φτιαγμένο από λίθους ή και κρυστάλλους δεμένους με το κατάλληλο μέταλλο ή άλλο υλικό, όπως ξύλο, πηλό, δέρμα κ.ά.

Γούρι είναι αντικείμενο φτιαγμένο όπως τα φυλακτά, αλλά με σκοπό να προσελκύσει την τύχη ή καλή έκβαση συγκεκριμένης υπόθεσης και, τέλος, Μασκότ, ένα ζώο πραγματικό ή φανταστικό, αληθινό ή ψεύτικο, το οποίο χρησιμοποιείται για τον ίδιο λόγο.

Ειδικά οι ημέρες των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς είναι γεμάτες δοξασίες για την προσέλκυση της καλής τύχης. Μερικά από τα γούρια που έχει επικρατήσει να θεωρούνται ότι ξορκίζουν την κακοδαιμονία και προσελκύουν την καλή τύχη είναι το ρόδι, η κρεμμύδα, το φλουρί της βασιλόπιτας, το πέταλο του αλόγου, οι πολύτιμες και ημιπολύτιμες πέτρες, το τετράφυλλο τριφύλλι κ.ά. Επίσης, τα κάλαντα που τραγουδούν τα παιδιά την Παραμονή της Πρωτοχρονιάs και των Χριστουγέννων είναι ευχές που φέρνουν γούρι και γι' αυτό πρέπει να είναι καλοδεχούμενα.

Ρόδι, κρεμμύδα, πέταλο, τετράφυλλο τριφύλλι, λαγοπόδαρο, μπλε χάντρες...

Την τύχη και μια καλή χρονιά γ’ αυτόν που θα το κερδίσει συμβολίζει και το ασημένιο ή χρυσό «φλουρί», το χρώμα του οποίου θεωρείται ότι εξαφανίζει τη γρουσουζιά.

Το νόμισμα αυτό που βρίσκουμε στην πίτα, βυζαντινό πρώτα, έπειτα φραγκικό και τούρκικο και τώρα νεοελληνικό, εκτός από τη μαντική σκοπιμότητά του, έχει και μαγική, ακόμα και θρησκευτική σημασία.

Το ασημένιο ή χρυσό και γενικά στιλπνό χρώμα του, λειτουργεί ως αντιβασκάνιο. Η δύναμή του από το ψωμί, που μαζί του ζυμώθηκε και ψήθηκε, είναι γονιμική για τα κτήματα του σπιτιού. Ο «Σταυρός» του, αν είναι κωνσταντινάτο, δίνει θεϊκή προστασία. Γι' αυτό και συχνά το εξαγοράζουν, για να μένει πάντα στο σπίτι και το φυλάνε κοντά στις εικόνες. Αλλά το σπουδαιότερο, φέρνει ευτυχία σε όποιον το κρατά ή και σε εκείνους που έχουν σχέση μαζί του.

Το Ρόδι: Σύμβολο γονιμότητας, αφθονίας και καλοτυχίας

Εδώ και χιλιάδες χρόνια το ρόδι θεωρείται, από διάφορους λαούς και πολιτισμούς, σύμβολο γονιμότητας, αφθονίας και καλοτυχίας. Οι αρχαίοι Έλληνες πριν κατοικήσουν σε ένα νέο σπίτι έσπαγαν στο κατώφλι του ένα ρόδι, πράγμα που κάνουμε ακόμα και στις μέρες μας.

Το σπάσιμο του ροδιού όμως λαμβάνει χώρα κατά βάση, κάθε Πρωτοχρονιά. Σε κάποιες περιοχές της Ελλάδας σπάνε το ρόδι αμέσως μετά την αλλαγή του χρόνου. Βγαίνουν όλοι έξω από το σπίτι πριν αλλάξει ο χρόνος, κλείνοντας όλα τα φώτα. Μόλις μπει το νέο έτος και αφού ανταλλάξουν ευχές, ο νοικοκύρης ή κάποιο άλλο μέλος της οικογένειας που θεωρείται τυχερό, σπάει ένα ρόδι στο κατώφλι του σπιτιού και μετά μπαίνουν όλοι μέσα στο σπίτι, βάζοντας πρώτο το δεξιό τους πόδι.

Σε κάποιες άλλες περιοχές το σπάσιμο του ροδιού γίνεται είτε τα ξημερώματα της Πρωτοχρονιάς είτε αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία την ίδια ημέρα. Στις περιοχές που σπάνε το ρόδι μετά την Θεία Λειτουργία, το έχουν πάρει μαζί τους στην εκκλησία για να ευλογηθεί.

Από το έθιμο του σπασίματος του ροδιού πηγάζει η λαϊκή έκφραση: «Έσπασε το ρόδι» που σημαίνει ότι έκανε καλό ξεκίνημα. Στον αντίποδα αυτής της έκφρασης βρίσκεται η «Θα σε φωνάξω να μου σπάσεις το ρόδι την Πρωτοχρονιά» την οποία λέμε κοροϊδευτικά σε κάποιον που θεωρούμε καντέμη.

Η κρεμμύδα

Η Πρωτοχρονιάτικη κρεμμύδα είναι το φυτό, του οποίου η επίσημη ονομασία είναι, Scilla Maritima. Στις μέρες μας σε πολλές περιοχές της Ελλάδας τοποθετείται μια κρεμμύδα έξω από το σπίτι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς. Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς ο πατέρας ή η μητέρα της οικογένειας την παίρνει στα χέρια του/της και χτυπώντας ελαφρά με την κρεμμύδια τα κεφάλια, ξυπνά τα μέλη της οικογένειας για να πάνε στην Θεία Λειτουργία του Αγίου Βασιλείου. Στην συνέχεια η κρεμμύδα, κρεμιέται σε κάποιο σημείο του σπιτιού για να φέρει υγεία και τύχη στην οικογένεια.

Η αντίληψη για το «καλόπιασμα» του νέου χρόνου οδηγεί στο κρέμασμα στην πόρτα της αγριοκρεμμύδας, που ήταν γνωστή από την αρχαιότητα για τον αποτρεπτικό του κακού χαρακτήρα της»

Οι αρχαίοι Ελληνες τη θεωρούσαν σύμβολο αναγέννησης και υγείας και μεγάλο όπλο απέναντι στο μάτιασμα.

Πέταλο: Το πέταλο θεωρείται σύμβολο ευτυχίας και προφύλαξης από το κακό μάτι. Κατά την παράδοση πρέπει να κρεμιέται πίσω από την πόρτα με το άνοιγμα προς τα πάνω.
Το πέταλο φέρνει γούρι, αρκεί να το βρει κανείς τυχαία και να έχει εφτά τρύπες: τέσσερις στο ένα μέρος και τρεις στο άλλο

Τετράφυλλο τριφύλλι: Λέγεται ότι το πήρε φεύγοντας η Εύα από τον Παράδεισο. Εκτός από γούρι, θεωρείται και ερωτικό φίλτρο, ειδικά αν τα φυλλαράκια του έχουν σχήμα καρδιάς.

Μάτι: Φοριέται για προστασία από τη βασκανία.

Σκόρδο: Γνωστό φάρμακο και αφροδισιακό από την αρχαιότητα. Στη διάρκεια του Μεσαίωνα εχρησιμοποιείτο ως φυλαχτό ενάντια στα κακά δαιμόνια και τους βρικόλακες.

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, ΥΓΕΙΑ ...ΚΑΙ ΚΑΛΑ ΜΥΑΛΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ!!!

Χριστουγεννιάτικα φαγητά και παράξενα έθιμα απ' όλο τον Κόσμο!

Τo λουκούλλειο γεύμα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη γιορτή των Χριστουγέννων για κάθε λαό, με το μενού να διαφέρει από χώρα σε χώρα. Τα ήθη και τα έθιμα που έχουν επιβιώσει σε κάθε γεωγραφική περιοχή καθορίζουν σε σημαντικό βαθμό τη γαστριμαργική παράδοση των λαών. Μελετώντας τη διαπιστώνει κανείς πως ορισμένα εδέσματα είναι διαδεδομένα και στην Ελλάδα, ενώ κάποια άλλα όχι μόνο παραμένουν εντελώς άγνωστα αλλά έχουν και όνομα που θυμίζει γλωσσοδέτη, όπως συμβαίνει με τα αυστριακά «τοπφενπαλατσίνκεν». Οπως επισημαίνουν οι ειδικοί, τις περισσότερες φορές η προέλευση των παραδοσιακών φαγητών και γλυκισμάτων που χαρακτηρίζουν κάθε κράτος χάνεται στα βάθη των αιώνων. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, στην Ευρώπη Χριστούγεννα δεν νοούνται χωρίς…

-Χριστόψωμο, και βασιλόπιτα(την Πρωτοχρονιά) στην Ελλάδα. Με τα χρόνια εντάχθηκαν κι άλλα γλυκίσματα στο εγχώριο γιορτινό μενού, όπως οι κουραμπιέδες, τα μελομακάρονα και οι δίπλες. Από πλευράς φαγητών, πιο διαδεδομένο είναι το χοιρινό με σέλινο. Πρόκειται για παραδοσιακή συνταγή που προέρχεται από τα χοιροσφάγια, ένα αρχαίο έθιμο σύμφωνα με το οποίο κάθε οικογένεια έσφαζε το χοίρο που μεγάλωνε όλο το χρόνο στα μέσα Δεκεμβρίου. Στόχος ήταν να παρασκευαστούν αλλαντικά και λαρδί με το κρέας και το λίπος του ζώου, ώστε να υπάρχει επάρκεια τροφίμων για τους δύσκολους μήνες του χειμώνα. Αντίθετα, η γεμιστή γαλοπούλα είναι ξενόφερτο έθιμο. Το έφεραν από την Αμερική, όπου πρωτοκαθιερώθηκε για τη γιορτή των Ευχαριστιών, Ελληνες ναυτικοί στα τέλη του 19ου αιώνα.

-«Πανετόνε» στην Ιταλία. Το γνωστό αφράτο τσουρέκι, αφού ζυμωθεί με ρούμι και σταφίδες, φουσκώνει πολύ, καθώς ψήνεται αργά αργά. Στη γειτονική χώρα το γιορτινό μενού περιλαμβάνει και κοτετσίνο, φρέσκο χοιρινό που σερβίρεται με κρέμα από φακές.

-Κυπρίνο ψητό με σάλτσα μπίρας και ψωμί με τζίντζερ στην Αυστρία. Ακολουθούν για επιδόρπιο τα τοπφενπαλατσίνκεν, γλυκές κρέπες τυριού με γέμιση κρέμας και σος από καραμέλα και βερίκοκα.

-«Στόλεν» στη Γερμανία. Πρόκειται για ιδιαίτερα χορταστικό κέικ με φρούτα που πασπαλίζεται με ζάχαρη άχνη και συνοδεύει ιδανικά τον καφέ. Το πρώτο στόλεν ψήθηκε το 14ο αιώνα και το σχήμα του παρέπεμπε στο Θείο Βρέφος.

-«Πάντινγκ» (πουτίγκα) στην Αγγλία. Το παραδοσιακό γλυκό παρασκευάζεται με κονιάκ και σταφίδες και αφήνεται να ωριμάσει αρκετές εβδομάδες προτού κοπεί. Για κυρίως πιάτο οι Βρετανοί προτιμούν κρεατόπιτες.

Στην Αγγλία υπάρχει και ένα άλλο έθιμο όπως διαβάζουμε στην "Καθημερινή"

Οταν όλος ο υπόλοιπος κόσμος τρώει γαλοπούλα, οι Αγγλοι πηγαίνουν παραδοσιακά στο γήπεδο

Κάθε χρόνο τέτοιες μέρες η αγρανάπαυση του ελληνικού πρωταθλήματος στρέφει το ενδιαφέρον των ποδοσφαιρόφιλων στο αγγλικό πρωτάθλημα. Εκεί, ο συνδυασμός της θρησκευτικής παράδοσης με τη νέα ποδοσφαιρική οικονομία είναι μία θεσμική λειτουργία με μακραίωνη συγκρουσιακή ιστορία. Το πρωτάθλημα της Αλβιόνας διεξάγεται ακόμη και ανήμερα τα Χριστούγεννα αποκτώντας αίγλη αντίστοιχη μιας θεατρικής παράστασης ή μιας εκλεκτής συναυλίας, εκτοξεύοντας έτσι το κύρος του και τις πωλήσεις εισιτηρίων. Πέρα όμως από το προφανές οικονομικό κέρδος, που αγγίζει φυσικά και τον συνεχώς αναπτυσσόμενο ποδοσφαιρικό τουρισμό, οι χριστουγεννιάτικοι αγγλικοί αγώνες έχουν επαναστατικές ρίζες.

Η αρχή της παράδοσης

Στα μέσα του 17ου αιώνα, η αγγλική νεολαία χρησιμοποίησε το εκκολαπτόμενο άθλημα του ποδοσφαίρου ως μέσο διαμαρτυρίας εναντίον της πουριτανικής εξουσίας που έθεσε εκτός νόμου τα Χριστούγεννα, ως παγανιστικά και ειδωλολατρικά! Η Βουλή νομοθέτησε κατά των Χριστουγέννων, καλώντας τους υπηκόους να απέχουν από το εορταστικό κλίμα και όταν ο δήμαρχος του Καντέρμπουρι απαγόρευσε τον εορτασμό του 1647, ο λαός απάντησε παίζοντας μπάλα στους δρόμους ως ένδειξη ανυπακοής. Το 1659 στο Γιορκ κορυφώθηκε η αντιπαράθεση όταν ποδοσφαιριστές και πολίτες έσπασαν τα τζάμια μιας εκκλησίας και ένα έκτακτο δικαστήριο με πρόεδρο τον δήμαρχο καταδίκασε έντεκα παίκτες, κάτι που οδήγησε σε ακόμη πιο σοβαρά επεισόδια. Το 1660 ακόμη 13 ποδοσφαιριστές καταδικάστηκαν για «την εκτός νόμου συμπεριφορά τους» και την ίδια χρονιά στο Μπρίστολ μαθητές διαδήλωσαν για την απαγόρευση του ποδοσφαίρου. Το ποδόσφαιρο έγινε σύμβολο της κόντρας του απλού λαού με τις παράλογες απόψεις των πουριτανών αρχόντων και η σύνδεση του αθλήματος με τα Χριστούγεννα εμπεδώθηκε από το συλλογικό υποσυνείδητο της αγγλικής κοινωνίας στους επόμενους αιώνες.

Ο νέος αιρετικός

Μέχρι και ο σερ Αλεξ Φέργκιουσον, όταν πρότεινε πριν από λίγους μήνες κάποιες ριζοσπαστικές (για το βρετανικό στομάχι) «συνταγές» ποδοσφαιρικής ανάκαμψης, δεν τόλμησε καν να θίξει το ενδεχόμενο μη διεξαγωγής αγώνων μέσα στις γιορτές! Ο τεχνικός της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ πρότεινε τη διακοπή της κανονικής ροής του πρωταθλήματος κατά τον μήνα Ιανουάριο. «Εγώ έχω προτείνει χειμερινή διακοπή από τότε που ήρθα στην Αγγλία, πριν από 22 χρόνια αλλά οι υπεύθυνοι ακόμα πιστεύουν ότι το ποδόσφαιρο είναι χειμερινό άθλημα. Το σκέφτηκα καλά και κατέληξα σε ένα πλάνο. Τα παιχνίδια των Χριστουγέννων θα μπορούσαν να παραμείνουν ως έχουν αλλά μία αγωνιστική (δέκα παιχνιδιών) θα μπορούσε να λάβει χώρα μέσα στον μήνα Ιανουάριο, κατακερματισμένη σε τρία Σαββατοκύριακα, ώστε να ξεκουραστούν οι ποδοσφαιριστές και να μη ζημιωθούν τα τηλεοπτικά δικαιώματα των καναλιών». Το κύκλωσε το θέμα άψογα ο ιδιοφυής Σκωτσέζος...


-«Σπέκουλοος» στο Βέλγιο. Είναι μπισκότα αρωματισμένα με μπαχαρικά που, εκτός του ότι τρώγονται, στολίζουν και το έλατο. Ανήμερα τα Χριστούγεννα καταναλώνεται επίσης μεγάλη ποσότητα από κροκέτες πατάτας, που στην τοπική διάλεκτο λέγονται «ααρνταπέλ κορκέτζες».

-«Μπις ντε νοέλ» στη Γαλλία. Πρωτοδημιουργήθηκε στα τέλη του 19ου αιώνα από ευφάνταστο σεφ που εμπνεύστηκε από ένα κούτσουρο το οποίο καιγόταν σε τζάκι. Είναι κέικ με γέμιση από κρέμα κάστανου, πασπαλισμένο με μάρζιπαν.

-«Ολιεμπόλεν» στην Ολλανδία. Πρόκειται για μπάλες σε μέγεθος μπουκιάς με γέμιση από σταφίδες, οι οποίες τηγανίζονται και πασπαλίζονται με ζάχαρη άχνη.

-Ασπρόμαυρη πουτίγκα, χοιρομέρι και γεμιστή γαλοπούλα στην Ιρλανδία. Η κραιπάλη ξεκινά από το πρωί με αβγά, μπέικον, ντομάτες, πατάτες και μανιτάρια, όλα ψητά.

-Μπακαλιάρο στην Πορτογαλία. Το εθνικό τους φαγητό δεν θα μπορούσε να απουσιάζει από το εορταστικό μενού. Συνοδεύεται με «ραμπανάντας», μπουκιές από ψωμί βουτηγμένες σε αβγό, κρασί και ζάχαρη και τηγανισμένες σε λάδι, και «μπόλο ρέι», στρογγυλό κέικ με φρούτα γκλαζέ και ξηρούς καρπούς.

-Ψητή χήνα και πουτίγκα ρυζιού στις Σκανδιναβικές χώρες. Επίσης σερβίρεται καφές με σταφιδόψωμα.

-«Μάρζιπαν» στην Ισπανία. Κάτι σαν τη χαλβαδόπιτα Κυκλάδων, φτιαγμένο με μέλι και καρύδια.



Παράξενα Χριστουγεννιάτικα έθιμα σε κάποιες Χώρες.

Λετονία

Στη Λετονία, οι πολίτες πιστεύουν ότι ο «Πατέρας των Χριστουγέννων» φέρνει από ένα δώρο και τις 12 μέρες των γιορτών, με αφετηρία την Παραμονή Χριστουγέννων.
Το επίσημο γεύμα των Λετονών περιλαμβάνει κόκκινα φασόλια με σάλτσα χοιρινού, μικρές πίτες, λάχανο και λουκάνικα.


Ουγγαρία

Αντίθετα, στην Ουγγαρία ο Σάντα Κλάους έρχεται στις 6 Δεκεμβρίου. Τα παιδιά πρέπει να καθαρίζουν και να τοποθετήσουν τα παπούτσια τους έξω από το σπίτι πριν πάνε για ύπνο. Την επόμενη μέρα, κόκκινοι σάκοι είναι γεμάτοι με γλυκά και παιχνίδια. Όσο για τα παιδιά, που ήταν άτακτα, τους περιμένει μια χρυσή βίτσα. Την παραμονή των Χριστουγέννων τα παιδιά επισκέπτονται συγγενείς ή πηγαίνουν στο σινεμά, αφού ο μικρός Χριστός «φέρνει» δώρα. Γι’ αυτό, στο δέντρο είναι κρεμασμένα ακόμα και τρόφιμα για να «τρατάρουν» τον επισκέπτη. Το εορταστικό γεύμα περιέχει φρέσκο ψάρι με πατάτες και ρύζι, ενώ σερβίρονται και σπιτικά γλυκά. Τα μεγαλύτερα παιδιά πηγαίνουν στην εκκλησία.


Ρουμανία

Στην Τρανσυλβανία εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι οι νοικοκυρές μαγειρεύουν για Χριστουγεννιάτικο έδεσμα γεμιστό λάχανο, το οποίο ετοιμάζουν ένα 24ωρο πριν, αφού είναι πιο γευστικό τη 2η και την 3η μέρα.


Γερμανία

Οι Γερμανοί λατρεύουν να στολίζουν τα σπίτια τους με διάφορα παραδοσιακά μπιχλιμπίδια. Ιδιαίτερη θέση έχουν τα φαναράκια, που τοποθετούνται στα παράθυρα αλλά και ένα στεφάνι από φύλλα με τέσσερα φυσικά κεριά. Ο Πατέρας των Χριστουγέννων φέρνει τα δώρα αργά το απόγευμα της παραμονής των Χριστουγέννων, μετά τη Λειτουργία. Ένα από τα μέλη της οικογένειας χτυπά ένα κουδούνι και καλεί τους υπόλοιπους να ανοίξουν τα δώρα. Ψάρι και χήνα είναι κάποια από τα παραδοσιακά εδέσματα.


Γαλλία

Ζουαγιέ Νοέλ τραγουδούν οι Γάλλοι και τα έθιμα τους δε διαφέρουν πολύ από τα δικά μας. Τη διαφορά ωστόσο κάνουν στο στολισμό του χριστουγεννιάτικου δέντρου, όπου το γεμίζουν με κόκκινες κορδέλες και αληθινά άσπρα κεριά.


Αυστραλία

Εντελώς διαφορετικά Χριστούγεννα "κάνουν" οι Αυστραλοί, όχι όμως λόγω των διαφορετικών εθίμων, αλλά εξαιτίας του καιρού. Ενώ ο περισσότερος κόσμος ταυτίζει αυτές τις γιορτές με κρύο και χιόνι, στην Αυστραλία, ο Άγιος Βασίλης φτάνει από τη θάλασσα με τζετ σκι!

Χρόνια πολλά!


Πηγές: ΑΠΕ-ΜΠΕ, zougla.gr, Καθημερινή

Χριστουγεννιάτικα έθιμα στις Βαλκανικές χώρες.

(The Bran Castle in Transylvania-Romania)

Ένα μοναδικό γιορτινό "παζλ" συνθέτουν τα ήθη και έθιμα για τον εορτασμό των Χριστουγέννων στα Βαλκάνια, όπου οι παραδόσεις "καλά κρατούν".

Στην Κροατία ,το χριστουγεννιάτικο δέντρο στολίζεται με φρούτα, καρύδια, γλυκά, γυάλινα στολίδια και κεριά. Οι επισκέπτες θα ακούσουν διαφορετικές "εκδοχές" από τα κάλαντα, θα δοκιμάσουν πληθώρα παραδοσιακών, χριστουγεννιάτικων, φαγητών και θα αισθανθούν "μέρος" της παράδοσης. Ο εορτασμός των Χριστουγέννων αρχίζει στις 13 Δεκεμβρίου (εορτή της αγίας Λουκίας), όπου οι οικογένειες τοποθετούν σπόρους σιταριού σε ένα πιάτο με νερό. Οι σπόροι μεγαλώνουν και το βράδυ των Χριστουγέννων τους δένουν με την αποκαλούμενη "trobojnica" μια κορδέλα με κόκκινο, μπλε και άσπρο χρώμα. Η παράδοση θέλει μια γυναίκα να γυρνά στις γειτονιές και να προσφέρει σύκα, αμύγδαλα, ξηρούς καρπούς και μήλα.

Εξάλλου, σε αρκετές περιοχές, οι οικογένειες σκορπούν άχυρα στα πατώματα των σπιτιών τους και κάτω από το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, την παραμονή των Χριστουγέννων. Τα μέλη των οικογενειών κάνουν ευχές για υγεία, καλή τύχη και συχνά κάθονται πάνω στα άχυρα.



(Η φάρμα της οικογένειας Salaj)

Το "παραμύθι" των Χριστουγέννων "ζωντανεύει" και στον κήπο της οικογένειας Salaj, στην περιοχή Γκραμπόβνιτσα. Η οικογένεια κάθε χρόνο, στολίζει εκτός του χριστουγεννιάτικου δέντρου στο σπίτι, τον κήπο της με χιλιάδες λαμπιόνια και στολίδια με αποτέλεσμα να περιληφθεί στον κατάλογο του οργανισμού τουρισμού της περιοχής και του Οργανισμού Τουρισμού της Κροατίας, ως ελκυστικός προορισμός για τους επισκέπτες από άλλες χώρες. Μάλιστα, το αποτέλεσμα είναι τόσο εντυπωσιακό που οι φωτογραφίες από το χριστουγεννιάτικο διάκοσμο "φιλοξενούνται" σε αρκετές διαδικτυακές πύλες.

Στη Ρουμανία, τα κάλαντα των Χριστουγέννων "σκορπούν" στον χειμωνιάτικο αέρα το μήνυμα της Γέννησης του Θεανθρώπου και γλυκαίνουν τις καρδιές των Ρουμάνων που γιορτάζουν τα Χριστούγεννα τηρώντας τις παραδόσεις.

Στα σοκάκια των πόλεων και των χωριών νέοι και παιδιά ψάλλουν τα κάλαντα, ενώ οι πατεράδες βάζουν κέρματα στις τσέπες των παντελονιών των παιδιών τους για να είναι το Νέο Έτος άφθονο και γενναιόδωρο μαζί τους.

Επίσης, ανήμερα των Χριστουγέννων, το ψωμί τοποθετείται κάτω από το τραπέζι για να φέρει τύχη στην οικογένεια και σπόροι σιταριού τοποθετούνται κάτω από το τραπεζομάντιλο για να είναι καλή η σοδειά το Νέο Έτος.

Στις 20 Δεκεμβρίου οι Ρουμάνοι γιορτάζουν την ημέρα του Αγίου Ιγνατίου (ουσιαστικά αυτή την ημέρα ξεκινά ο εορτασμός των Χριστουγέννων). Αυτή την ημέρα απαγορεύεται η εργασία και η μοναδική δουλειά που καλούνται, κυρίως, οι νοικοκυρές να κάνουν είναι να ετοιμάσουν το μενού του χριστουγεννιάτικου δείπνου.

Στη Σερβία, οι πολίτες λένε "Srecan Bozic" (Καλά Χριστούγεννα) και στο γιορτινό τραπέζι τρώνε τη "cesnica" ένα ιδιαίτερο είδος ψωμιού που αποτελεί παράδοση για τα Χριστούγεννα. Κάθε μέλος της οικογένειας παίρνει ένα κομμάτι, ενώ ένα κομμάτι προορίζεται και για το σπίτι. Πρόκειται για ένα "είδος" βασιλόπιτας, καθώς μέσα στο ψωμί υπάρχει ένα νόμισμα και όποιος το βρει, θεωρείται καλότυχος για τη νέα χρονιά.

Το ιδανικό, εορταστικό περιβάλλον στη Σερβία, το "συνθέτει" και το κόψιμο του δέντρου (συνήθως βαλανιδιά) την παραμονή των Χριστουγέννων. 'Ένα μεγάλο κομμάτι από το δέντρο συνήθως ρίχνεται στο τζάκι του σπιτιού για καλή τύχη. Εξάλλου, ένα πάκο από άχυρα σκορπίζεται στο πάτωμα του σπιτιού, ενώ το γιορτινό τραπέζι "χαρακτηρίζεται" από ποικιλία φαγητών.

Ανήμερα των Χριστουγέννων, ο εορτασμός "μεταφέρεται" στις εκκλησίες όπου οι καμπάνες χτυπούν και καλούν τους πολίτες να γιορτάσουν τη Γέννηση του Θεανθρώπου. Ιδιαίτερη σημασία έχει - κατά την παράδοση - ο πρώτος επισκέπτης του σπιτιού, καθώς πρέπει να θεωρείται καλότυχος για να φέρει στην οικογένεια γούρι για το Νέο Έτος. Μάλιστα, οι περισσότεροι για να είναι σίγουροι ότι θα έχουν καλή τύχη το Νέο Έτος, επιλέγουν τον πρώτο επισκέπτη.

Στη Βουλγαρία, κάθε χρόνο στις 24 Δεκεμβρίου, όλα τα μέλη της οικογένειας συγκεντρώνονται από νωρίς για να ετοιμάσουν το γιορτινό τραπέζι. Η παράδοση θέλει αυτό το ψωμί να το έχει ετοιμάσει μια ανύπαντρη ή πρόσφατα παντρεμένη κοπέλα. Το ψωμί είναι διακοσμημένο με στοιχεία που συμβολίζουν τα οικόσιτα ζώα και τον αγρό. Μέσα σε αυτό τοποθετείται ένα τυχερό νόμισμα.

Η ίδια κοπέλα παρασκευάζει στρογγυλά τσουρέκια για τους μικρούς που ψάλλουν τα κάλαντα. Πριν από το γιορτινό τραπέζι, η νοικοκυρά του σπιτιού θυμιατίζει όλα τα δωμάτια, τον κήπο και τον αχερώνα - όπου αυτός υπάρχει - προκειμένου να ξορκίσει τα κακά πνεύματα.

Τίποτα δεν δανείζεται αυτή την ημέρα προκειμένου τα πλούτη της οικογένειας να παραμείνουν σε αυτή κατά τη διάρκεια του έτους. 'Ένα ξεχωριστό στοιχείο είναι η τελετή "koleduvane": Μεταμφιεσμένοι και ψάλλοντας τα κάλαντα, νεαρά αγόρια που συμμετέχουν στην τελετή, περιφέρονται από σπίτι σε σπίτι για να ευχηθούν ευημερία, καλή τύχη και υγεία. Στη συνέχεια έρχονται άλλοι νεαροί που έχοντας βέργες κρανιάς, στολισμένες με κορδέλες, καλαμπόκι και φρούτα, χτυπούν απαλά τους ανθρώπους στους ώμους και τους εύχονται υγεία, μακροζωία και επιτυχία.

Την έναρξη των εορτασμών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς σηματοδοτεί η ημέρα του Αγίου Ιγνατίου που εορτάζεται στις 22 Δεκεμβρίου.

Με μακρά παράδοση, πληθώρα εθίμων "κομμάτι" της κοινής ευρωπαϊκής κληρονομιάς και στη Σλοβενία "πρωταγωνιστούν" τα κάλαντα και το στόλισμα του χριστουγεννιάτικου δέντρου. Βέβαια, το ψωμί που "κοσμεί" το χριστουγεννιάτικο τραπέζι, "κουβαλά" και αυτό το δικό του "βάρος" καθώς, σύμφωνα με την παράδοση, θα φέρει στους ανθρώπους και τα οικόσιτα ζώα, υγεία, δύναμη και ενέργεια. Οι "καλαντάρηδες", εξάλλου, θα φέρουν και αυτοί σε κάθε σπίτι ευχές για υγεία, τύχη και ευλογία. Στη διάρκεια των εορτών των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς, σε κάθε σπίτι, οι νοικοκυρές θυμιατίζουν για να διώξουν μακριά τα κακά πνεύματα.

Την παραμονή των Χριστουγέννων, οι οικογένειες συγκεντρώνονται στο σπίτι και τα μεγαλύτερα μέλη της οικογένειας μοιράζουν στα παιδιά γλυκά και φρούτα.

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ