Κυριακή, 2 Μαρτίου 2014

Ο κλέφτης και ο ψεύτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται.

Ναι ρε, σε σένα το λέω, εσένα που μπήκες στο blog μου για να με διαβάσεις, και έκλεψες το username μου, φωτογραφίες, αναρτήσεις, μέχρι και το προφίλ μου ρε ξεφτίλα τύπε το έκανες ανάρτηση,  στο φόρουμ που γράφτηκες για το κυνήγι.
Σιχαίνομαι το κυνήγι, ωραίο hobby να αφαιρείς ζωές για ν' αποδείξεις ότι είσαι κάποιος!
Βάζω στοίχημα ότι αν δεν σου έτυχε και καλό κυνηγόσκυλο θα το πέταξες στο δρόμο ή θα το σκότωσες ε;
Αλήθεια το σκυλί σου το σέρνεις και με κλούβα εκτός αυτοκινήτου για να μη σου αφήσει καμιά τρίχα στο αμάξι;
Ξέρω ότι μπαίνεις συχνά, για να δεις τι καινούργιο θα κλέψεις,  ή θα βάλεις την πηγή που έχεις κλέψει το προφίλ και τις αναρτήσεις, ή θα γραφτώ στο φόρουμ που είσαι μόνο και μόνο για να σε κάνω ρόμπα στα φιλαράκια σου που σε θαυμάζουν για τις σκέψεις σου.
Σε όσα ήξερες ότι θα σε πάρουν χαμπάρι έβαζες την πηγή, τις δικές μου σκέψεις όμως τις οικειοποιήθηκες, λες σιγά ποιος θα το δει, και ακόμα πιο σιγά μην το καταλάβει αυτός που πραγματικά τα έχει γράψει. Έλα όμως που έσπασε ο διάολος το ποδάρι του και τα είδα.
Και όχι ρε δεν σου χαρίζω τις σκέψεις μου για δικές σου... να ξέρεις ότι θα σε τσεκάρω συνέχεια και τότε θα δεις ποιος είναι ο πραγματικός λύκος,  λύκε γιαλαντζί.

Οπότε όποιος δει τις σκέψεις μου γραμμένες εκεί να ξέρει ότι δεν είμαι εγώ, αλλά ένας κοινός κλεφταράς που τις αντέγραψε και δεν είχε τ' αρχίδια να βάλει την πηγή της αντιγραφής του.

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Σήμερα ψηφίζουν το νομοσχέδιο για το Νέο Λύκειο. Πορεία στη Βουλή



Για άλλη μία φορά οι Εικαστικοί, δώσαμε δυναμικό παρόν στην πορεία διαμαρτυρίας έξω από τη Βουλή, για να αποσυρθεί αυτό το τερατούργημα, που υποβαθμίζει ακόμα περισσότερο την εκπαίδευση.

Τη Δευτέρα πρώτη μέρα της απεργίας θα είμαστε πάλι εκεί να δώσουμε το παρόν.






Πηγές εικόνων και βίντεο: Δρομογράφος και AlfaVita

Σάββατο, 7 Σεπτεμβρίου 2013

Η απαξίωση της Καλλιτεχνικής Παιδείας και η έξωσή της από το Σχολείο






Μεθοδευμένα και με συνοπτικές διαδικασίες, προχωρούν στην οριστική κατάργηση και έξωση της Καλλιτεχνικής Παιδείας από την Εκπαίδευση.
Η αρχή έγινε στα ΕΠΑΛ με τον ξαφνικό θάνατο ειδικοτήτων που είχαν άμεση σχέση με το σχέδιο, συνέχισαν με το Γενικό Λύκειο με την κατάργηση του Ελεύθερου και Γραμμικού Σχεδίου.
Το Γραμμικό και το Ελεύθερο Σχέδιο είναι μαθήματα που εξετάζονται στις Πανελλήνιες Εξετάσεις για την εισαγωγή των μαθητών σε ΑΕΙ και ΤΕΙ που απαιτείται σχέδιο, Αρχιτεκτονική, Γραφιστική, Διακόσμηση, Δομικών έργων και πολλές άλλες.
Οι μαθητές οδηγούνται στον δύσκολο για όλους καιρό που διανύουμε σε  φροντιστήρια  Ελεύθερου και Γραμμικού Σχεδίου για να μπορέσουν να αποκτήσουν επαφή με το αντικείμενο και να δώσουν τις εξετάσεις τους, τέτοια φροντιστήρια όμως υπάρχουν μόνο στις μεγάλες πόλεις και όχι σε όλες, με αποτέλεσμα να απαγορεύεται η ίση πρόσβαση  όλων των μαθητών απ' όποια πλευρά της Ελλάδας κι αν βρίσκονται σε αυτές τις Σχολές.Δεν είναι όμως μόνο αυτό, η οικονομική εξαθλίωση στην οποία έχει περιέλθει η ελληνική οικογένεια, κάνει απαγορευτικά τα φροντιστήρια για τους περισσότερους μαθητές, ακόμα κι αν έχουν Φροντιστήριο Σχεδίου στην πόλη τους.
Το Υπουργείο Παιδείας δεν σταμάτησε εκεί την καταστροφή της Καλλιτεχνικής Παιδείας, αποφάσισε να την αφαιρέσει και από τα Γυμνάσια, θα χάσουν και σ' αυτά ακόμα οι μαθητές την επαφή, με την Αισθητική, με την Τέχνη και το Σχέδιο. Τα Καλλιτεχνικά ένα μονόωρο μάθημα υποχρεωτικό για όλες τις τάξεις του Γυμνασίου, που δίνει διέξοδο για τις καλλιτεχνικές ανησυχίες του εφήβου, που πλάθει την αισθητική του. που του διδάσκει Πολιτισμό  και τις βασικές απαραίτητες γνώσεις στη Ζωγραφική και στην Ιστορία της Τέχνης, βάση του σχεδίου του Υπ Παιδείας πρέπει να φύγει και αυτό, να μείνει μόνο στην Α΄ Γυμνασίου υποχρεωτικό και μία ώρα στην Β΄και στη Γ΄ σαν προαιρετικό, με αποτέλεσμα, όχι μόνο να υποβιβαστεί η αξία του μαθήματος, αλλά να εξαφανιστεί σαν μάθημα και να δημιουργήσει και από την πλευρά των εικαστικών εκπαιδευτικών νέα στρατιά ανέργων θυσία στον βωμό των επιταγών της Τρόικας, για φέτος το πρόγραμμα των εικαστικών που προωθούν για το Γυμνάσιο το πήραν πίσω γιατί δεν τους έβγαινε, αλλά το κράτησαν στο συρτάρι για του χρόνου. Οι εικαστικοί εκπαιδευτικοί εξοστρακίζονται παρά την θέλησή τους οι περισσότεροι, μόνο στο δημοτικό, για προσφέρουν δημιουργική απασχόληση στους εκεί μαθητές, μέχρι να θεωρήσουν οι εγκέφαλοι του Υπουργείου ότι και εκεί είναι πολυτέλεια αφού και εκεί μπορούν να δημιουργήσουν τον πρόθυμο υπερδάσκαλο που μπορεί να κάνει τα πάντα, όπως δημιούργησαν και τους πρόθυμους καθηγητές που μπορούν να διδάξουν τέχνη ανεξαρτήτως ειδικότητας στα διάφορα πρότζεκτ που έχουν σχέση με την τέχνη και τον πολιτισμό. Έτσι με συνοπτικές διαδικασίες, όσοι περισσέψουν κι από κει θα δουν τον δρόμο της απόλυσης όπως τον είδαν ή θα τον δουν και όσοι περίσσεψαν ή θα περισσέψουν από τις άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης, γιατί ούτε οι κενές θέσεις (αφού στο παιχνίδι παίζουν και άλλοι πολλοί παράγοντες όπως, καταργήσεις Σχολείων, τμημάτων, αύξηση διδακτικού ωραρίου)  ούτε οι ώρες του μαθήματος είναι τόσες πολλές που να μπορέσουν να τοποθετηθούν οργανικά ή λειτουργικά  σε κάποιο σχολείο.
Το μάθημα της Εικαστικής Παιδείας είναι απαραίτητο και στο Δημοτικό, αλλά η νοητική και ψυχική ωρίμανση των νηπίων δεν είναι τόση ώστε να μπορούν να αφομοιώσουν  αρχές, νοήματα και κανόνες που υπάρχουν στην τέχνη, έτσι το μάθημα προσαρμόζεται ανάλογα με την ηλικία τους και σίγουρα δεν τους δίνει τις βάσεις που τους δίνει το αντίστοιχο μάθημα του Γυμνασίου ή του Λυκείου.Είναι σαν να ζητάμε από ένα νήπιο να μας αναλύσει την θεωρία της σχετικότητας, ή να μάθει να λύνει ασκήσεις με λογάριθμους.
"Βάλτε την Τέχνη στα Σχολεία και όχι μόνο στα Μουσεία."
Με αυτό το σύνθημα ξεκίνησε η χθεσινοβραδινή μας πορεία για την Βουλή μετά την λήξη του ετήσιου συνεδρίου της Ένωσης Εκπαιδευτικών Εικαστικών Μαθημάτων.
Σημείο συνάντησης όλων των μελών της Ένωσης στις 6 το απόγευμα το Ωδείο Αθηνών,  συμπαραστάτες μας ήταν αντιπρόσωποι του κλάδου των Μουσικών, της Θεατρικής Παιδείας και το Εικαστικό επιμελητήριο.
Η πορεία μας ήταν μία πορεία τέχνης, με δρώμενα εικαστικά, μουσικά και θεατρικά.
Πρώτος σταθμός το Βυζαντινό Μουσείο, θυροκολλήσαμε  ψήφισμα και αφήσαμε στην είσοδό του ένα σχέδιο κραυγή για τον διωγμό μας συνοδεύοντάς το με τραγούδι, επόμενος σταθμός το Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και μετά το Μπενάκη όπου και κει παρουσιάστηκαν κάποια δρώμενα.Την διαδρομή μας την συνόδευε η διακριτική μπορώ να πω και φιλική παρουσία της Αστυνομίας, που άνοιγε δρόμο για να περάσουμε με ασφάλεια, ήταν η μόνη φορά που αισθανόμουν ότι πραγματικά με προστάτευε και ήταν στο πλευρό μου χωρίς να με κυνηγά ή να με ψεκάζει με ληγμένα χημικά όπως σε άλλες πορείες. Στο ύψος του Κήπου όμως μας περίμενε μία έκπληξη, είχαν κλείσει τον δρόμο και μία διμοιρία των ΜΑΤ ήταν παραταγμένη. Ήμουν μαζί με άλλους συναδέλφους μου στην κορυφή της πορείας, κρατούσαμε ένα πανό φτιαγμένο από ατομικά χαρτόνια σαν ασπίδες μπροστά στο στήθος μας, που το κάθε χαρτόνι είχε σχεδιασμένο και χρωματισμένο ένα γράμμα και όλα μαζί δημιουργούσαν την φράση "Τέχνη Στα Σχολεία".Ανησύχησα, σκέφτηκα τόσο ήταν, γύρισα το κεφάλι μου προς τα πίσω και αναζήτησα με το βλέμμα ένα πολύ αγαπημένο μου πρόσωπο που το παρέσυρα να έλθει μαζί μου, η ανησυχία μου να μην συμβεί κάποια συμπλοκή, ήταν μόνο για να μην πάθει κάτι το άτομο που με συνόδευε στον αγώνα μου, ήταν ακριβώς πίσω μου, αν έβλεπα ότι η κατάσταση ξέφευγε θα το έδιωχνα αμέσως. Με το που γύρισα το κεφάλι μου ξανά μπροστά, είδα την διμοιρία να αφαιρεί τα οδοφράγματα και να ανασυντάσσεται. Ξαφνικά κάνουν απότομη μεταβολή και φεύγουν προς το Σύνταγμα. Μου ξέφυγε ένας αναστεναγμός ανακούφισης, ο δρόμος ήταν πάλι ανοιχτός και μεις συνεχίσαμε κανονικά την πορεία.
Επόμενος σταθμός η Βουλή.
Σταθήκαμε απέναντι με τα πανό μας στραμμένα προς το κτίριο της Βουλής, από τη Μουσική μας ομάδα ακουγόταν  ο Καραγκιόζης του Σαββόπουλου, τα ΜΑΤ για άλλη μία φορά απέναντί μας παραταγμένα μπροστά από τα κινητά κάγκελα που έχουν τοποθετηθεί στη Βουλή, οι χρωματιστές χάρτινες ασπίδες μας μπροστά από τις διάφανες ψυχρές δικές τους που γράφουν POLICE.
Ο κόσμος σε όλη την πορεία μας δεν σταματούσε να μας φωτογραφίζει και να μας κοιτάει έκπληκτος. Ωσπου ξάφνου  ξανά το ίδιο σκηνικό, τα ΜΑΤ αποχωρούν ήσυχα, οι χάρτινες ασπίδες μας ήταν πιο δυνατές απ' τις δικές τους, τώρα την θέση τους την πήραμε εμείς μπροστά από τα κάγκελα της Βουλής, το συναίσθημα του καλλιτέχνη νίκησε την σκληρότητα και τη βία του συστήματος. Από την κάτω πλευρά της πλατείας ήρθε και ενώθηκε μαζί μας μία μικρή ομάδα της ΟΛΜΕ του συνδικαλιστικού οργάνου όλων των εκπαιδευτικών.Ολοκληρώσαμε τα δρώμενά μας με ένα θεατρικό χάπενινγκ την κραυγή του καλλιτέχνη.
Η νύχτα πλέον είχε πέσει, το σκοτάδι έσπαζαν τα ολοφώτιστα δωμάτια της Βουλής, όμως εκεί είναι το πιο βαθύ σκοτάδι.

Χ.Π Ζωγράφος εκπαιδευτικός ή αλλιώς Κακός λύκος.

Τρίτη, 27 Αυγούστου 2013

Προπαντός τα πάντα να είναι αξιοκρατικά και με αξιολόγηση! Εδώ γελάνε!!!











Χαζολογώντας στο διαδίκτυο, έριξα μία ματιά στα σχολικά βιβλία, ένα στη τύχη ήταν και το βιβλίο των μαθηματικών της Α΄ Δημοτικού, έτσι για να δω τι κάνουν τα πιτσιρίκια την σημερινή εποχή. 

Και μου βγήκαν τα μάτια, όχι φυσικά από την εξέλιξη ή από θαυμασμό για τα βιβλία αυτά, αλλά για τα κριτήρια (και όχι κριτίρια κύριοι του Υπουργείου Αγραμματοσύνης και δια Βίου Αμάθειας) αξιολόγησης των συγγραφέων των βιβλίων αυτών. ΄Η μήπως αρχίσατε να κάνετε από τώρα κατάργηση της ορθογραφίας μας στους διφθόγγους και στα ι, η, ει, οι, ή μήπως είναι προαιρετικοί (και όχι προερετικοί όπως τους παρουσιάζετε);

Επίσης 5+2=7 φωστήρες μου και όχι 8, αλλά αν θέλετε, μπορεί να κάνει και παραπάνω παίρνοντας άλλα 5 από μένα να μην σας τα χρωστάω, σε μούντζα βεβαίως βεβαίως!

Και το κορυφαίο 10+3=3 . Πραγματικά πλέον δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να κλάψω με αυτά τα χάλια!!!

Ρε ουστ!!! 


Μπορείτε να το δείτε και μόνοι σας: 
http://digitalschool.minedu.gov.gr/modules/ebook/show.php/DSDIM-A102/150/1075,3941/unit=1274

Τετάρτη, 6 Ιουνίου 2012

Ρεκόρ για το στενότερο παρκάρισμα



Επίσημα με την παρουσία και την καταγραφή από την οργάνωση των ρεκόρ Giunness, η Mini με τον Κινέζο κασκαντέρ Han Yue κέρδισε το ρεκόρ «στενότερου» παρκαρίσματος!
Ο εκπληκτικός όπως θα διαπιστώσετε και στο επίσημο βίντεο, Κινέζος κασκαντέρ Han Yue είναι αυτός που στο τιμόνι ενός Mini κατάφερε το νέο παγκόσμιο ρεκόρ για παρκάρισμα ανάμεσα σε δύο αυτοκίνητα. Μάλιστα αυτό έπρεπε να γίνει με μία και μόνη κίνηση (όπως άλλωστε κάθε χρόνο), και ο Han Yue βελτίωσε την προηγούμενη επίδοση κατά 7 ολόκληρα εκατοστά!
Μάλιστα η προσπάθεια έγινε με μια ειδική έκδοση του Mini, που διατίθεται αποκλειστικά στην κινεζική αγορά, το «MINI Cooper Chinese Job». Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Han Yue χώρεσε το Mini σε κενό μόλις 15 εκατοστά μεγαλύτερο από το συνολικό μήκος του αυτοκινήτου, ενώ η προηγούμενη προσπάθεια ήταν σε απόσταση 22 εκατοστά μεγαλύτερη από το όχημα, καθώς και ότι πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους τίτλους των Giunness ο οποίος μάλιστα έχει αλλάξει χέρια 5 φορές στα τελευταία 2 χρόνια! 

Πηγή: autotriti.gr

Χμ ενδιαφέρον! Αλλά για έλα ρε μεγάλε εδώ στην Ελλάδα να δεις που παρκάρουμε και μεις τα κακόμοιρα, κι αν δεν σου κοπεί το αίμα τα λέμε.


Πάμε κόντρα; έλα να παρκάρεις το δικό μου με μια κίνηση κι όχι χειροφρενιά, γιατί δεν σε παίρνει και φυσικά δεν μιλάω για μίνι ούτε για (Π)atos.
Έλα και θα δούμε αν δεν το στουκάρεις στον τοίχο στις κολώνες και στα παρκαρισμένα.
Εγώ δεν το στουκάρω, εσύ;

video


Όλα είναι θέμα εμπειρίας, εσύ έμαθες τα νοητά σημάδια που σου επιτρέπουν να παρκάρεις με χειρόφρενο σε μία τέτοια θέση, που απαραίτητη προϋπόθεση είναι η άπλα στον περιβάλλοντα χώρο για να μπεις στην στενούρα, κι εγώ έμαθα τα σημάδια της απόλυτης στενούρας, που κάποια είναι και μεταβλητά συνέχεια (λέγε με Μερσεντάκια) στο σκοτεινό και στριμόκωλο γκαράζ.
Όταν είναι παρκαρισμένο έχω  ένα τοίχο στην φάτσα.
Δύο κολώνες στα αριστερά μου (που όταν είμαι στην θέση μου απέχω από αυτές το πολύ 3cm).
Ένα Peugeot στα δεξιά μου, που πρέπει να του αφήνω και ικανό χώρο για να μπορεί να κάνει και αυτό τους ελιγμούς του χωρίς να το εμποδίζει το βόδι μου.
Κατά την ώρα του παρκαρίσματος έχω τον μάγκα τον Μερσεντάκια που παρκάρει όπως να 'ναι την γελάδα του αφήνοντας τον μισό κώλο της στο δρομάκι, κι έτσι στην οπισθοπορεία για να μπω στην θέση μου πρέπει να προσέχω από τ'αριστερά τον τοίχο και από τα δεξιά την γελάδα του, και πίσω μου τις κολώνες και το καημένο το Peugeot (το οποίο είναι πάντα σωστά παρκαρισμένο προς τιμήν της οδηγού του).
Ναι δεν είναι όλες οι γυναίκες "χάρος στο τιμόνι" υπάρχουν και εξαιρέσεις.
Μετά από αυτό όλες οι εξωτερικές θέσεις μου φαίνονται παιχνιδάκι.