Πέμπτη, 28 Μαΐου 2009

NIGHT AT THE MUSEUM 2: BATTLE OF THE SMITHSONIAN



Πήγα και το είδα σήμερα, περίμενα κάτι καλύτερο, στο πρώτο είχα γελάσει, το δεύτερο μου φάνηκε σαν επανάληψη, απλώς με περισσότερους ήρωες.
Θα πεις κωμωδία είναι τι περίμενες;

Κωμωδία;

Δεν μπορώ να πω ότι γέλασα αυτή τη φορά, δεν υπήρχε πρωτοτυπία πλέον, όλα ήταν προβλέψιμα.

Κατάλληλη ταινία να την δει κανείς σε dvd, θα ευχαριστήσει περισσότερο τις μικρές ηλικίες, όπως είναι τα παιδιά.

Ένας Φαραώ που η φωνή του δεν διέφερε σε τίποτα από του Ντάφυ Ντακ, ένας Ναπολέοντας κομπλεξικός και λιγούρης, ένας Ιβάν ο τρομερός γυναικούλα, ένας Αϊνστάιν που στην πρώτη δυσκολία γίνεται προδότης για να σώσει τη ζωή του και τέλος ο Αλ Καπόνε ψιλικατζής κλέφτης.

Και ο ήρωας είναι πάντα ήρωας!
Βγάζει νοκ αουτ τον κακό Φαραώ με έναν φακό.

Κλασικά για να μην ξεφύγει η ταινία από την Αμερικανική έπαρση, έχουμε το ζωντάνεμα του αγάλματος του Λίνκολν, ο γίγαντας που στη θέα του οι κακοί κάθισαν σούζα.
Αν το δούμε χαλαρά χωρίς πολύ σκέψη, θα πούμε ήταν μεγάλο το άγαλμα και στη θέα του τρόμαξαν.
Αν το δούμε όμως λίγο πονηρά,είναι ένας Αμερικανός πρόεδρος σύμβολο, που το μέγεθός του υποσκιάζει ηγετικές φυσιογνωμίες άλλων κρατών (Ναπολέων, Ιβάν ο τρομερός).
Πλανητάρχης και ο Λίνκολν.


Απογοήτευση!

12 σχόλια:

korinoskilo είπε...

παντα τα δευτερα ειναι καπως... σπανια βγαινουν καλυτερα

καλα πο το ειπες να μην το κατεβασουμε καν:ρρρ

καλο βραδυ

Carina είπε...

Δεν περίμενα κάτι καλύτερο να σου πω! Τι άλλο να προσθέσει αυτή η ταινία; Η πρώτη ήταν -ας πούμε- original. Ποιος χρειαζόταν μια δεύτερη ταινία; Αφού έχουν χρήματα για πέταμα, γιατί δεν προωθούν κανένα νέο σενάριο; Υπάρχουν χιλιάδες!

Καλήμερα!!

kakos lykos είπε...

Ας το για όταν το παίξει η τηλεόραση, μπροστά στις αηδίες που βάζει, αυτό θα φανεί σαν αριστούργημα.

Καλημέρα Korinoskilo :)

kakos lykos είπε...

Εγώ δυστυχώς Carina περίμενα κάτι περισσότερο, γι' αυτό απογοητεύτηκα με το αποτέλεσμα.

Καλημέρα :)

Tyler Durden είπε...

η πρώτη είχε αρκετό ενδιαφέρον με πιο συγκαλυμμένα τα μηνύματα της πλανηταρχίας μέσα από μεταμοντέρνες απόψεις του τέλους των αφηγήσεων, τέλους της ιστορίας κλπ.

Ο κόσμος είναι ένα μουσείο όπου συμβαίνουν "χωρίς νόημα" συγκρούσεις και σφαγές αποσπασμένες από κοινωνικά ιστορικά πλαίσια (άγνωστες λέξεις για τον μέσο αμερικάνο), το πολύ πολύ να μη θήλασαν σωστά όταν ήταν μωρά οι αποκαλούμενοι βάρβαροι και αιμοσταγεις στρατηλάτες, και ο αμερικάνος επόπτης του μουσείου θα τους βάλει σε τάξη ως ένα πολύχρωμο κολάζ πολιτισμών χωρίς ιστορία και συγκρούσεις, σε ένα αιώνιο πάρτι ειρήνης και ευτυχίας (pax americana). Ουάου!

Μιχάλης Τσαντίλας είπε...

Καλημέρα! Ούτε εγώ ενθουσιάστηκα. Καλά πέρασα αλλά μέχρι εκεί...

Leviathan είπε...

ego opos egrapsa perasa poli kala!filia kai kalo weekend!!! :)

JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS είπε...

ΣΥΜΦΩΝΩ ΚΑΙ ΓΩ Η ΠΡΩΤΗ ΤΑΙΝΙΑ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕ.ΚΑΛΟ Σ/ΚΟ.

kakos lykos είπε...

Τα μηνύματά τους προσπαθούν να μας τα περάσουν ακόμα και μέσα από μία υποτίθεται ψυχαγωγική ταινία.Αυτοί είναι και άλλος κανείς...
Ευνουχισμένοι εγκέφαλοι του Αμερικάνικου ονείρου, τους δίνουν το χάπι ότι είναι σπουδαίοι, κούνια που τους κούναγε.

Καλησπέρα Tyler :)

kakos lykos είπε...

Καλησπέρα Μιχάλη :)

Εγώ χαλάστηκα γιατί το παρατράβηξαν το παραμύθι.

kakos lykos είπε...

Καλησπέρα Leviathan και γω περίμενα ότι θα γελούσα και θα περνούσα λίγη ώρα ευχάριστα, με αυτή την προοπτική πήγα άλλωστε.Αλλά δυστυχώς δεν προέκυψε.

Καλό Σαββατοκύριακο :)

kakos lykos είπε...

Καλησπέρα Sκρουτζάκο, η πρώτη ταινία είχε την πρωτοτυπία στο θέμα, γι' αυτό ήταν πιο καλή και μου άρεσε και μένα, αν δεν μου είχε αρέσει, δεν θα πήγαινα να δω και το νούμερο δύο.

Άνθρακας ο θησαυρός όμως.