The Time Traveler's Wife

Γνωρίστηκαν στο παρελθόν και είναι μαζί στο παρόν, ή γνωρίστηκαν πρώτα στο παρόν;
Τα όρια του χρόνου είναι μηδενικά, αυτός, ο Henry, ζει σε παρόν, παρελθόν και μέλλον, αυτή, η Clare, θέλει μία φυσιολογική ζωή μαζί του, μπορεί να την έχει;
Κατά πόσο οι επιθυμίες της είναι δικές της και όχι καθοδηγούμενες;
Ευλογία ή κατάρα το ταξίδι στο χρόνο;
Ο Henry, δεν μπορεί να επέμβει στο παρελθόν, δεν μπορεί να επέμβει στο μέλλον, δεν μπορεί να παραμείνει μόνιμα στο παρόν, όλα είναι μη αναστρέψιμα.
Μία πολύ ενδιαφέρουσα και τρυφερή ταινία πέρα από τα όρια του χρόνου.

Sherlock Holmes VS Jack the Ripper

Χάθηκα από προσώπου... blog αρκετές μέρες και υπεύθυνος ήταν ο ...Sherlock.
Όχι η ταινία αλλά το game.
Τις λίγες ελεύθερες ώρες μου τις αφιέρωσα μπαίνοντας στο πετσί του Sherlock, αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Σχεδόν ταυτόχρονα με την ταινία, κυκλοφόρησε στην Ελλάδα ένα adventure game με την ονομασία "Sherlock Holmes VS Jack the Ripper".
Το παιχνίδι βγήκε για pc και για Xbox 360.
Πρόκειται για υποθετική ιστορία, πως θα ήταν αν ο Sherlock Holmes είχε αναλάβει την υπόθεση του Jack του αντεροβγάλτη.
Βρισκόμαστε στο 1888, φόνοι ιερόδουλων έχουν ταράξει το Λονδίνο.
Ο δαιμόνιος ντετέκτιβ (δηλαδή εμείς)προσπαθεί να βρει την λύση.



Σκοτεινά κακόφημα και υγρά σοκάκια, κάθε γωνιά και γρίφος που πρέπει να λυθεί.
Συνεχείς διάλογοι για συλλογή στοιχείων, εδώ μου θύμισε ένα παιχνίδι που είχα παίξει παλιά(The longest journey)είχε τόσο μεγάλους διαλόγους εκείνο το παιχνίδι, που κούραζε κάποιες στιγμές.
Στην περίπτωση όμως αυτού του παιχνιδιού οι διάλογοι είναι απαραίτητοι, οι λύσεις των γρίφων βρίσκονται εκεί, αρκεί να γίνει η σωστή μελέτη και εκτίμηση των δεδομένων.



Δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολοι οι γρίφοι που έχει, είναι έξυπνοι και η λύση τους είναι λογική, δεν μπορεί να τους λύσει κάποιος κατά τύχη, παρά μόνο αν χρησιμοποιήσει μεθοδική και συνδυαστική σκέψη.
Η κίνηση του παιχνιδιού είναι αρμονική, υπάρχει και η επιλογή να παίξει κάποιος το παιχνίδι σαν τρίτο πρόσωπο.
Εγώ προσωπικά προτιμώ τον χαρακτήρα πρώτου προσώπου, αισθάνομαι ότι μπαίνω έτσι πιο πολύ στο κλίμα του παιχνιδιού.
Η έκδοση που αγόρασα και έπαιξα, είναι για το Xbox 360.
Λένε ότι σε παιχνιδομηχανές τα adventures games χάνουν σε εικόνα και ότι δεν είναι τόσο καλός ο χειρισμός τους.
Στο συγκεκριμένο παιχνίδι ο χειρισμός είναι άψογος.




Τώρα όσο για τα γραφικά, ο περιβάλλων χώρος έχει αποδοθεί τέλεια, μία ένσταση μόνο έχω για τις μορφές, πολλές φορές επαναλαμβάνονται οι ίδιες φιγούρες μέσα στο παιχνίδι, συνάντησα την ίδια μορφή και το "δίδυμό" της να περπατούν στο ίδιο στενό σε μικρή απόσταση, σαν να τσιγκουνευόταν ο σχεδιαστής να βάλει κι άλλες, ή σαν να στέρεψε από ιδέες για μορφές.
Επίσης η κίνηση στις φιγούρες(ακόμα και στα videos) δεν είναι απόλυτα φυσική, θυμίζουν κάποιες φορές ανδρείκελα και που και που έχουν και μερικές γωνίες, κάτι που θυμίζει παιχνίδια παλαιότερων χρόνων.
Το story όμως είναι πάρα πολύ ενδιαφέρον και καλοδουλεμένο.



Το παιχνίδι όμως στο σύνολό του αξίζει τα λεφτά του, μέχρι την τελευταία στιγμή κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του παίχτη, αν είχα περισσότερο ελεύθερο χρόνο και ήμουν σε διακοπές, θα το είχα τερματίσει πιο γρήγορα, στεναχωριόμουν κάθε φορά που έπρεπε να κλείσω την κονσόλα, η real life έχει πολλές υποχρεώσεις και όσο ενδιαφέρον και να ήταν το παιχνίδι το άφηνα στην άκρη.



Αν κάποιος θέλει να βιώσει τον ρόλο του κλασσικού Sherlock θα αποζημιωθεί από την ικανοποίηση που προσφέρει αυτό το παιχνίδι.

SHERLOCK HOLMES

Είδα προχθές την ταινία.
Μου άφησε ανάμικτα συναισθήματα.
Ίσως γιατί αλλιώς μας είχε συνηθίσει ο κινηματογράφος να μας παρουσιάζει την εικόνα του Holmes.



Όποιος περιμένει να δει τον Holmes με την μπέρτα το κυνηγετικό καπελάκι και το γυριστό τσιμπούκι ας το ξεχάσει, θα απογοητευτεί.
Δεν πρόκειται να δει τον περίεργο συνδυασμό ενός μποέμ και τζέντλεμαν μαζί.
Η φιγούρα που θα δει, θα μοιάζει περισσότερο με την μορφή ήρωα που ξεπήδησε από την ιστορία του Όλιβερ Τουίστ.
Σε μία φευγαλέα σκηνή της ταινίας καπνίζει για λίγο το κλασσικό του τσιμπούκι.
Στην σύγχρονη εκδοχή, τονίζονται κάποια στοιχεία της προσωπικότητας του ήρωα, που ήταν συγκαλυμμένα αρκετά στις παλιές ταινίες, όπως το πάθος του για τις ουσίες.
Στο Βικτωριανό Λονδίνο, δεν ήταν ακόμα απαγορευμένες και ο Holmes ήταν εθισμένος σε αυτές.


Κάποια άλλα υπερτονίζονται, ξεφεύγοντας έτσι από την την φιγούρα που δημιούργησε ο Sir Arthur Conan Doyle.
Παρουσιάζεται ακατάστατος και βρωμιάρης, ένας αδέκαρος που παίρνει μέρος σε αγώνες μποξ με στοιχήματα για να κερδίσουν λίγα χρήματα αυτός κι ο φίλος και βοηθός του (τζογαδόρος, σιγά μην γλίτωνε κι αυτός) Watson.
Αντίθετα στο βιβλίο του Sir Arthur Conan Doyle "Τhe Hound of the Baskervilles",θυμίζει γάτα με την αγάπη που έχει για την καθαριότητα.
Η φαινομενική ακαταστασία του, προερχόταν από την συλλογή στοιχείων που είχε για την λύση των υποθέσεών του.
Όσο για αδέκαρος, δύσκολα μπορεί να πει κανείς ότι ήταν, αφού πλούσιοι και διάσημοι ζητούσαν την βοήθειά του σε διάφορες υποθέσεις έναντι αδράς αμοιβής.



Το κύριο χαρακτηριστικό του Holmes, η μέθοδος του επαγωγικού συλλογισμού που χρησιμοποιούσε για να βρει την λύση σε ένα έγκλημα, ήταν το κυρίαρχο στοιχείο στην ταινία και το μόνο ίσως, που μας έλεγε ότι βλέπουμε τον Holmes.
Δεν μπορώ να πω ότι με ενθουσίασε ο Robert Downey Jr στον ρόλο του Holmes.
Η ερμηνεία του καλή ήταν, απλώς (γούστα είναι αυτά) δεν βρήκα ότι του ταίριαζε γάντι ο ρόλος.
Αντίθετα βρήκα πολύ καλό τον Jude Low και μου άρεσε που έδωσαν δυναμισμό στον ρόλο του Watson.




Η ατμόσφαιρα του Βικτωριανού Λονδίνου αποδίδεται τέλεια, η φωτογραφία είναι καταπληκτική.

Η ταινία παρόλο που με ξένισε λίγο, είναι μία ενδιαφέρουσα περιπέτεια που βλέπεται ευχάριστα, αν και θα μπορούσε να μην έχει τόσο μεγάλη διάρκεια.
Πάντως μας προετοιμάζει ότι θα υπάρξει και συνέχεια αφού έγινε αναφορά στον αιώνιο εχθρό του Holmes τον καθηγητή Moriarty.

Περισσότερες πληροφορίες για τον δημιουργό Sir Arthur Conan Doyle, αλλά και για τον Sherlock Holmes μπορείτε να δείτε:

Πατήστε εδώ

και

εδώ

Για το επίσημο site της ταινίας πατήστε εδώ

Τι λέγαμε για λακκούβες;

Λέγαμε ότι στην Ελλάδα είναι ο παράδεισος της λακκούβας στους δρόμους και ότι οι δύο Καναδοί φωτογράφοι θα έβρισκαν πολύ και καλό υλικό εδώ για να απαθανατίσουν.
Γελαστήκαμε, ευτυχώς δηλαδή...
Τέτοια λακκούβα...τουλάχιστον ακόμα δεν έχουμε!





Η μεγαλύτερη λακκούβα βρίσκεται στην οδό Montrose Avenue στη Γουατεμάλα. Δημιουργήθηκε, όταν έσπασε κεντρικός αγωγός νερού κάτω από την άσφαλτο. Έχει διάμετρο 25 μέτρα και βάθος 100 μέτρα!

Πληροφορίες: Zougla

Μπρρρρρρρρρ!
Δεν θα ήθελα με τίποτα να βρεθώ εκεί!

Καλή βδομάδα σε όλους!!!

Ένα κάστρο από σανό.

Ένας Αυστραλός αγρότης δημιούργησε ένα γιγάντιο κάστρο από δέματα σανού.

Ο 40χρονος Rob Marshall, πέρασε 6 ώρες στο τρακτέρ του, για να κατασκευάσει αυτό το οικοδόμημα, διαστάσεων μήκους 30m και ύψους 6m.

Λέει, ότι το εμπνεύστηκε μετά από την κατανάλωση μερικών μπουκαλιών μπύρας με φίλους του και τώρα έχει γίνει τουριστικό αξιοθέατο.

Εκατοντάδες επισκέπτες έχουν περάσει ήδη την πόρτα του και δημιουργήθηκε μόλις πριν λίγες μέρες στην Δυτική Victoria, στην Αυστραλία.

Ο κ. Marshall, που έχει μία φάρμα με πρόβατα και ένα οινοποιείο είπε:

"Όλα τα υπόστεγα του σανού ήταν γεμάτα, έτσι έπρεπε να αποθηκεύσω αναγκαστικά αυτόν τον σανό στο ύπαιθρο.
Ήπιαμε λίγη VBs (δημοφιλής πικρή μπύρα της Αυστραλίας)με μερικούς φίλους που είχαν έρθει.
Ήταν η έμπνευση της μπύρας.
Καθώς σκεπτόμουν πως μπορεί να γίνει, συνειδητοποίησα ότι μπορούσα να φτιάξω αυτήν την κατασκευή πολύ εύκολα με την βοήθεια του τρακτέρ.
Το έβαλα μπρος και σε 5-6 ώρες είχε γίνει το κάστρο.
Πιστεύω ότι αυτό ήταν ένα κομμάτι που βγήκε από μέσα μου.Πάντα υπάρχουν σημαντικές δουλειές που πρέπει να γίνουν σε μία φάρμα, αλλά μόνο δουλειά χωρίς διασκέδαση κάνει την ζωή πολύ μελαγχολική.
Είμαι πολύ ευτυχισμένος που το έκανα."

Ο Rob είπε, ότι η αρχική ιδέα ήταν να γίνει ένα μέρος για να πίνουν την μπύρα τους, αλλά μόλις έγινε, γρήγορα γέμισε με τουρίστες.

Είπε χαρακτηριστικά:
"Το όνειρο ήταν να έρχονται μερικοί φίλοι μέσα και να πίνουμε μπύρα.
Αλλά είναι ορατό από τον δρόμο, έτσι σύντομα εκατοντάδες άτομα άρχισαν να σταματούν και να έρχονται να ρίξουν μία ματιά.
Δεν με απασχολεί, τους καλοδέχομαι.Αλλά όλοι θέλουν να τραβάνε φωτογραφίες.Και αυτό έχει αρχίσει να με στεναχωρεί κάπως, γιατί δεν είναι αυτό που ονειρευόμουν."

Ο κ. Marshall είναι παντρεμένος με την 34χρονη Gill,έχουν τέσσερα παιδιά, ηλικίας από 8χρονών μέχρι 10 μηνών και η φάρμα ανήκει στην οικογένειά του πάνω από 100 χρόνια.

Ο κ. Marshall τελειώνοντας την συζήτηση για το κάστρο είπε:
"Όταν το ολοκλήρωσα αισθανόμουν ότι κάτι έλειπε.Έτσι του πρόσθεσα σημαίες και τώρα δείχνει σαν αληθινό κάστρο.
Ο οκτάχρονος γιος μου το λατρεύει.Οι φίλοι του το ζηλεύουν,τους ξετρελαίνει να παίζουν συνέχεια μέσα σε αυτό."

Το κάστρο θα παραμείνει άλλες έξι εβδομάδες, μετά θα χρησιμοποιηθεί για τροφή των προβάτων του.

Πηγή πληροφοριών:telegraph

Το Σινικό τείχος φτιαγμένο από σοκολάτα.

Μία ομάδα Κινέζων ζαχαροπλαστών, έκτισε ένα αντίγραφο του Σινικού τείχους μήκους 10 μέτρων εξολοκλήρου από σοκολάτα.




Ο τοίχος έγινε από τούβλα μαύρης σοκολάτας και ο αρμός από λευκή.
Αυτό είναι ένα από τα θέματα που παρουσιάζονται αυτόν τον μήνα στην έκθεση World Chocolate Wonderland.



Η έκθεση περιλαμβάνει και ένα μίνι στρατό, 560 σοκολατένια αντίγραφα του πήλινου στρατού και έχει σαν σκοπό να προωθήσει την κατανάλωση σοκολάτας στην Κινεζική αγορά.

Πηγές:telegraph
,xinhuanet

Σας άνοιξε η όρεξη για σοκολάτα ε;
Και σε μένα!Πάω να κάνω επιδρομή στο ψυγείο...υπάρχει μία Milka που με περιμένει!

Όταν οι λακκούβες γίνονται τέχνη!

Οι λακκούβες στην Βρετανία μπορούν να μεταμορφωθούν σε τέχνη, υποστηρίζει ένα ζευγάρι καλλιτεχνών, που θα παρουσιάσει τα έργα του σε έκθεση φωτογραφίας τον επόμενο μήνα στην Νέα Υόρκη.

Εδώ ένα ζευγάρι ψήνει σε μία σχάρα ενώ ταυτόχρονα η λακκούβα λειτουργεί σαν παγωνιέρα για τα ποτά τους...



Σε μία άλλη υπάρχει διακωμώδηση της βάπτισης, ένας ιερέας βαπτίζει ένα μωρό στην λακκούβα...




Η κατεστραμμένη άσφαλτος μετασχηματίζεται σε μία εικόνα δύτη την ώρα που βουτάει...



μέχρι και στην εικόνα ενός πλανόδιου πωλητή doughnuts.



Αυτό το είδος τέχνης που κάνουν οι καλλιτέχνες Claudia Ficca και Davide Luciano, ονομάζεται eye-catching art (αυτό που αρπάζει το μάτι) και χρησιμοποίησαν βλογιοκομμένους δρόμους διάφορων μεγαλουπόλεων.

Η τέχνη της λακκούβας έχει γίνει πλέον διάσημη και τον επόμενο μήνα θα παρουσιάσουν την δουλειά τους στην Ν. Υόρκη.Στα άμεσα σχέδιά τους είναι να μετασχηματίσουν και τις λακκούβες της Βρετανίας.



Ο 31χρονος Davide Luciano συνεργάζεται με την Claudia Ficca, η ιδέα τους ήρθε στην Βάση τους στο Μόντρεαλ στον Καναδά, όταν είχαν ένα ατύχημα με το αυτοκίνητο.

Είπε:

"Το σκεφτήκαμε πέρυσι την άνοιξη όταν το αυτοκίνητό μας έπεσε μέσα σε μία λακκούβα και έπαθε σοβαρή ζημιά.
Οι λακκούβες είναι ένας πολύ σοβαρός οδικός κίνδυνος.
Αναρωτηθήκαμε πόσο αστείο θα ήταν αν βλέπαμε μία γυναίκα να πλένει τα ρούχα της στην λακκούβα.
Έτσι οργανώσαμε την σκηνή για την φωτογράφιση και το "πρόγραμμα λακκούβα" γεννήθηκε."



"Αυτό είναι το πρώτο πρόγραμμα φωτογραφίας που έχουμε κάνει βασισμένο σε δρόμους.Η εκτέλεση κάθε εικόνας διαρκεί λιγότερο από πέντε λεπτά."




"Έχουμε λάβει άπειρα e-mails από το Ηνωμένο Βασίλειο που μας αναφέρουν για τις θαυμάσιες λακκούβες της Βρετανίας.Θα μας άρεσε να φωτογραφίσουμε στην Βρετανία και σκεφτόμαστε πάντα τις νέες ιδέες,συνήθως τις ιδέες μας τις παίρνουμε, από τον τόπο, τους ανθρώπους και τον πολιτισμό της χώρας που βρισκόμαστε κάθε φορά."



"Πήραμε κάτι που είναι αρνητικό και προσπαθήσαμε να το μεταμορφώσουμε σε κάτι ευχάριστο και χιουμοριστικό."

"Η αντίδραση στο πρόγραμμά είναι θετική.Οι περαστικοί μας ενθαρρύνουν, επιβραδύνουν το βήμα τους και γελούν.Κάποιος είπε <<Ωχ Θεέ μου κάνει κρασί μέσα σε μία λακκούβα!>>"




"Μερικοί άνθρωποι σταματούν και μας μιλούν κατά την διάρκεια της φωτογράφησης, λέγοντάς μας για το πρόβλημα των λακκούβων, ή μας δίδουν ιδέες για φωτογράφηση."

Ο Davide και η 28χρονη Claudia, θα παρουσιάσουν την εντυπωσιακή συλλογή τους από λακκούβες στην Ν. Υόρκη από τις 2-27 του Φλεβάρη.

Η Claudia είπε:

"Το πρόγραμμα ξεκίνησε πέρυσι την άνοιξη, η πρώτη μας έκθεση έγινε στο Μόντρεαλ τον Οκτώβριο με 13 εικόνες, στην gallery Yellow Fish Art.

Μετά πήγαμε στην Ν. Υόρκη και βρήκαμε την ευκαιρία να φωτογραφήσουμε την σκηνή με τα μακαρόνια και τους κεφτέδες στην Greenwich Street."



"Στην λεωφόρο της δόξας στην New Hampshire Street, ζητήσαμε από έναν φίλο μας κασκαντέρ τον Steven Ho να κάνει τον "σταρ" και να βγάλει το αποτύπωμα των χεριών του.Γύρω του πόζαραν μοντέλα σαν paparazzi, glam girl και bodyguard."



"Στο πλύσιμο σκυλιών στην Alfred Street, ζητήσαμε σε ανθρώπους που είχαν βγάλει βόλτα τα σκυλιά τους αν ήθελαν να πάρουν μέρος στην φωτογράφηση."



Πηγές:telegraph και telegraph picture gallerie