Το κουταβάκι ήταν λύκος!!!

Ένας Κινέζος σοκαρίστηκε όταν ανακάλυψε ότι το κατοικίδιό του που το μεγάλωσε από κουτάβι ήταν στην πραγματικότητα Λύκος.

Ο κύριος Li είπε ότι βρήκε το "κουτάβι" στα βουνά να τρέμει, σε μία εξόρμησή του πέρυσι, και το έφερε στο σπίτι.

Του έκτισε ένα σπιτάκι στο χωριό του, τον ταΐζει καθημερινά και τον πηγαίνει βόλτα, αναφέρει η Huashang Daily.

"Τον πάω καθημερινά βόλτα, και αυτός έχει δεθεί πολύ μαζί μου" λέει ο κύριος Li.

Οι ντόπιοι υποψιάστηκαν ότι κάτι δεν πάει καλά, όταν άρχισαν να ακούνε ουρλιαχτά λύκου, μέσα στη νύχτα και τόσο κοντά στα σπίτια τους.

Ένας κάτοικος της περιοχής είπε: "Από τότε που αρχίσαμε να ακούμε το ουρλιαχτό του λύκου , δεν άφησα ξανά μόνο του το παιδί μου να βγει έξω νύχτα."

Αφού ενημερώθηκε η αστυνομία, και πήγαν να δουν από κοντά τον "σκύλο", κάλεσαν έναν εμπειρογνώμονα από το τοπικό κέντρο για την προστασία της άγριας ζωής.

Ο ειδικός απάντησε ότι επρόκειτο για λύκο και όχι σκύλο, με προφανή όλα τα χαρακτηριστικά του ζώου, πλούσιο τρίχωμα και ουρά.
Τον λύκο τον κέρδισε και θα τον πάρει τελικά ο ζωολογικός κήπος Qinling.

Ο κύριος Li είπε σαστισμένος όταν έμαθε ότι ο "σκύλος" του είναι λύκος: "Με κοιτάζει με σκυλίσιο βλέμμα , δεν θα μπορούσα ποτέ να υποψιαστώ ότι είναι λύκος!

πηγή: Ananova

Εσείς μπορείτε να τις χτενίσετε;

Στο Γκίνες συναντάμε ρεκόρ κάθε χρόνο ακόμα και για το πιο απίστευτο πράγμα.
Όπως εδώ!
Μπλιαχ!
Οποιοσδήποτε άνθρωπος θα αισθανόταν αηδία, να έχει τρίχες σε ορισμένα σημεία του σώματός του, και θα προσπαθούσε με διάφορους τρόπους να τις εξαλείψει.
Όμως ο 58χρονος Ινδός μπακάλης Radhakant Baijpai από το Uttar Pradesh, θεωρεί σύμβολο τύχης και ευημερίας τις τρίχες που έχει στα αυτιά του.
Άρχισαν να μακραίνουν από τότε που ήταν 18 χρονών.
Είναι πέντε αδέλφια αλλά είναι ο μόνος που έχει αυτήν την ιδιαιτερότητα.
Ο ίδιος λέει ότι το "χάρισμα" αυτό το έχει κληρονομήσει και ο 25χρονος γιος του , αλλά εξαρτάται από τον ίδιο αν θα το εκμεταλλευτεί ή όχι.


(πηγή φωτογραφίας BBC)

Από το 2003 επίσημα έχει αναγνωριστεί ως ο άνθρωπος με τις μακρύτερες τρίχες στα αυτιά.Τότε το μέγεθος ήταν 5,19 ίντσες (13,2 εκατοστά), αλλά συνεχίζουν και μακραίνουν συνέχεια με αποτέλεσμα να έχουν φτάσει τώρα τις 10 ίντσες (25 εκατοστά).Έχει σταματήσει να φοράει δακτυλίδια για να μην καταστρέψει κατά λάθος τις τρίχες που του φέρνουν το ρεκόρ τόσα χρόνια.


(πηγή φωτογραφίας telegraph)

Δεν τις έχει κόψει ποτέ και τις περιποιήται με ένα ειδικό σαμπουάν από βότανα.
Η γυναίκα του του είχε ζητήσει πολλές φορές να τις κόψει κατά το παρελθόν, αλλά από τότε που ο άντρας της μπήκε στο βιβλίο των ρεκόρ θεωρεί ότι είναι πηγή περηφάνιας γι αυτόν.

Πληροφορίες άρθρου: telegraph.co.uk

Σημείωση προς Κοκκινοσκουφίτσα: Εύχομαι την ώρα που θα διαβάζεις την ανάρτηση να μην τρως πάλι κάτι... Αυτή την φορά σε προειδοποίησα η ευθύνη δική σου :PPP

Τρίτωσε!

Κυριακή σήμερα είπα να το ρίξω στο χουζούρι, ενώ εγώ κοιμόμουν του καλού καιρού η "τύχη" μου δούλευε!
Μία νέα πρόσκληση για παιχνίδι με περίμενε στον υπολογιστή.
Το πρώτο καφεδάκι της μέρας το πίνω διαβάζοντας ειδήσεις και τα blogs, ξαφνικά ακούω φασαρία μέσα στον ύπνο μου, το μελάνι φαντασίας μου σταμάτησε να στάζει στα πολύχρωμα όνειρά μου, είχα ξεχάσει ότι έβαλα το ξυπνητήρι-ραδιόφωνο να κτυπήσει για να μην το παραξηλώσω με τον ύπνο.
Τι στριγκλιές ήταν αυτές!
Η Βίσση ούρλιαζε απεγνωσμένα everything i am, ωχ το μάτι μου είπα, που το ξέθαψαν αυτό πάλι, κάθε φορά που πλησιάζει η εποχή της eurovision ακούμε όλες τις μπούρδες που έχουμε στείλει κατά καιρούς, έτσι όπως πάμε θα μας βάλουν και το απίστευτο S' AGAPO του Ρακιντζή.
Έκλεισα με βία το ραδιόφωνο και σηκώθηκα...
Ντύθηκα στα βιαστικά να βγω να πάρω τις Κυριακάτικες εφημερίδες, η μέρα των dvd βλέπετε σήμερα!
Ότι θέλω να μάθω μου τα προσφέρει ο ηλεκτρονικός τύπος, έτσι οι εφημερίδες πάνε αυτόματα ανακύκλωση και τα dvd στη συλλογή μου, ναι αυτό είναι το μικρό μου χούι, έχω κάνει το σπίτι video club, μ'αρέσει να έχω στην κατοχή μου αξιόλογες ταινίες, έτσι δεν χάνω την ευκαιρία όπου βρω κάτι καλό να το πάρω, άσχετα της τιμής του.
Έξω λακκούβες γεμάτες με νερά, απομεινάρια της χθεσινής βροχής ένα χάλι, μετά το τελευταίο σκάψιμο κάποιας υπηρεσίας η κατάσταση έγινε πιο τραγική, λασπότοπος παντού, εκεί που έκανα όλο χάρη τα σλάλομ μου να αποφύγω τις λιμνούλες περνάει ένας γκαζιάρης με φόρα και σκάει μέσα σε μια τρύπα, μ'έλουσε με βρομόνερα από τη κορφή ως τα νύχια, δεν άντεξα και του πέταξα ένα περιποιημένο γαλλικό, τραβάει χειρόφρενο ο τύπος να μου ζητήσει και τα ρέστα, di-ne-tou του φώναξα μη σου πετάξω καμιά πέτρα και θα δεις τι ωραίο θα γίνει το αμαξάκι σου που θα μου την πεις κι από πάνω, δεν βλέπεις ρε ^%^$&^^&$$@#@!&^^&&* πως με έκανες;
Λίγο το μάτι μου που γυάλιζε, λίγο ο φόβος για τη "μπέμπα" του σηκώθηκε κι έφυγε.
Ορίστε ούτε μία Κυριακή ν' αγιάσω, με τσάντισαν πάλι.
Πήρα μάνι μάνι τις εφημερίδες, το λασπωμένο μου τρίχωμα και γύρισα στη φωλιά μου τουρτουρίζοντας, έκανα ένα ζεστό μπανάκι να φύγει η μπίχλα από πάνω μου, φόρεσα καθαρά και ζεστά ρουχαλάκια που μοσχοβολούσαν, και προσπάθησα να κάνω delete το σκηνικό.
Στα ηχεία ακούγεται ήδη το τελευταίο cd που έφτιαξε ο leviathan, ο καλύτερος τρόπος να ηρεμήσω, κι άρχισα να διαβάζω με την ησυχία μου τα blogs.
Ξεκίνησε να βρέχει, η Κοκκινοσκουφίτσα πάλι δεν θα πετάξει αετό σκέφτηκα, ο George έχει μέρες να γράψει, να είχα λίγο από το υπέροχο Syrah του τώρα να με συντροφεύσει στις σκέψεις μου...
Ξαφνικά, ακούω ένα ροχαλητό που με επαναφέρει στην πραγματικότητα, το boxer μου κοιμάται του καλού καιρού, σηκώθηκα και της έδωσα ένα φιλί στα κρεμασμένα της μάγουλα,τι ανάγκη έχεις εσύ Ηρούλα μου βρέξει χιονίσει είσαι στην ζεστασιά σου στην ηρεμία σου χωρίς να σου λείψει τίποτα, αλίμονο απ' τ' αδέσποτα.
Διάβαζα την ανάρτηση του λιονταριού, δεν μου μοιάζει στον χαρακτήρα η Ηρούλα μου, γι'αυτήν η πινακίδα πρέπει να γράφει προσοχή ο σκύλος γλύφει, κάνει χαρές σε όλους.
Να σαι καλά μωράκι μου κοιμήσου ήρεμα στη φωλίτσα σου, είμαι εγώ εδώ να δείχνω τα δόντια μου και να σε προστατεύω...

Ντριιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν Ντριιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιν

-Έλα θα πάμε για παϊδάκια είσαι μέσα;
-Έρχομαιιιιιιιιιιι...

Τα πέντε πράγματα που με κάνουν να δαγκώνω!

Αχ βρε Fri, μόλις είπα εντάξει τέλος η ρόμπα γι αυτή τη βδομάδα, μ' έβαλες να ψάχνομαι πάλι.

:PPP

Και να ήταν μόνο πέντε αυτά που με συφιλιάζουν καλά θα ήταν, αλλά αυτό δεν χρειάζεται να το πω, φαίνεται.

Ε ναι τα παίρνω εύκολα στο κρανίο, αλλά όσο κι αν θυμώνω, τις περισσότερες φορές ο θυμός μου περνάει μέσα σε λίγα λεπτά, ειδικά αν δω από την άλλη πλευρά ένα χαμόγελο ή ένα γλυκό βλέμμα τότε γίνομαι αρνί.
Πιπί το ξέρω ετοιμάζεσαι να πετάξεις κακία, θα σε δαγκώσω όχι δεν είμαι χαλβάς και το ξέρεις, όταν υπάρχει σοβαρός λόγος αγριεύω.

Για να σκεφτώ το top5 της τσαντίλας μου...σε αυτά δεν ισχύει το χαμόγελο, δεν με ρίχνουν με αυτό.

1)Εκνευρίζομαι απίστευτα με τους υποκριτές και τους ψεύτες, με όλους αυτούς τους δήθεν που φοράνε μάσκες κολακείας και καλοσύνης αλλά δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να σε θάβουν.

2)Εκνευρίζομαι επίσης με αυτούς που το παίρνουν μονότερμα και δεν σταματούν να μιλούν ούτε για ανάσα κι αν προσπαθήσεις να μιλήσεις, σου λένε κι από πάνω "σε παρακαλώ μη με διακόπτεις δεν καταλαβαίνεις ότι είναι πολύ ενοχλητικό;"
Όταν πλέον έχουν τελειώσει μετά από ώρες ή έχεις ξεχάσει τι ήθελες να πεις, ή είναι εντελώς άκυρο να αναφέρεις καν αυτό που ήθελες, γιατί θα ξεκινήσει νέος γύρος λογοδιάρροιας από την άλλη πλευρά.
Και σιχτιρίζεις την ώρα και την στιγμή που άνοιξες το στόμα σου.

3)Μου την σπάει η γκρίνια, αυτή η αδιάκοπη μουρμούρα για το κάθε τι.
Κλείστο πια, δες και τίποτα θετικά σταμάτα αυτή τη μιζέρια επιτέλους!

4)Αν δείτε να ξεσπάει καυγάς σε ουρά μην παραξενευτείτε, εγώ θα είμαι που θα έχω πιάσει από το λαρύγγι τον εξυπνάκια που μπήκε από το πλάι.
Εγώ δεν έχω δουλειές δηλαδή;
Δεν βιάζομαι;
Τι είπα δηλαδή φεύγοντας από το σπίτι, ωραία μέρα ας την περάσω σαν τον μαλάκα σε μία ουρά κι ας μου τρώνε τη θέση, δεν βαριέσαι και τι έγινε;
Ε όχι ρε δεν σ' αφήνω να μου φας τη θέση, θα τ'ακούσεις χοντρά τα μπινελίκια σου αν το δοκιμάσεις.

Και τέλος ...

5)Μ' αρέσει να μαστορεύω, τα καταφέρνω ομολογουμένως πολύ καλά σε αυτό.
Καμιά φορά μπορεί να είναι δύσκολη περίπτωση, αλλά παρόλα αυτά δεν πτοούμαι εύκολα και συνεχίζω την προσπάθεια, σαν στοίχημα με τον εαυτό μου ότι θα τα καταφέρω, το βλέπω σαν παιχνίδι και άσχετα αν μοιάζει ότι ταλαιπωρούμαι, το φχαριστιέμαι γιατί σκέπτομαι ότι το αποτέλεσμα θα είναι θετικό.
Εκείνη την ώρα, αν έρθεις έστω με όλη την καλή διάθεση να με βοηθήσεις και να μου το πάρεις από τα χέρια να το κάνεις εσύ για να μην παιδεύομαι, έχεις καταφέρει να μου σπάσεις τα νεύρα σε κλάσματα δευτερολέπτου.
Αφού δεν σου ζήτησα βοήθεια γιατί έρχεσαι να μου πάρεις το "παιχνίδι" μου από τα χέρια, αν χρειαζόμουν βοήθεια, βλάκας δεν είμαι θα στη ζήταγα.

Ουφ τα πα...και εκνευρίστηκα και μόνο στη θύμησή τους.
Γκρρρρρρρρρρρρρρ

Δίνω την σκυτάλη να πουν 5 πράγματα που τους συφιλιάζουν πραγματικά και τους βγάζουν έξω από τα ρούχα τους στους: everything53, χρυσό πιπί, Κοκκινοσκουφίτσα, ΕΛΕΝΑ-ΠΟΛΥΧΡΩΜΑ ΟΝΕΙΡΑ, JK O SΚΡΟΥΤΖΑΚΟS

Η "Αγία Εφάρα" του Χαϊδαρίου

Μετά την "Αγία Αθανασία" του Αιγάλεω, απέκτησε και το γειτονικό Χαϊδάρι την "Αγία" του και ακούει στο όνομα Εφάρα, ναι το κανε κι αυτό!
Άγιασε!

Όταν κυκλοφορεί με πρόβατα, στέλνει επιστολές, τραγουδάει στη μπανιέρα και σκοτώνει κάθε διάσημο τραγούδι είναι γραφική και βγάζει γέλιο.
Αλλά να λέει ότι γιατρεύει και τον καρκίνο αυτό πλέον την καθιστά επικίνδυνη.
Δεν μπορεί να παίζει με τον πόνο και την ελπίδα για γιατρειά των ανθρώπων.
Κάποιοι μέσα στην απελπισία τους με την λαχτάρα να ζήσουν μπορεί να πιστέψουν την απύθμενη βλακεία της.

Βγήκε την προηγούμενη Παρασκευή που αλλού στην εκπομπή της Δρούζα, κι άρχισε να λέει για άμαξες με άσπρα άλογα στην Ιερά Οδό που την πήραν και την σήκωσαν στον Θεό,μα ποιος είναι ο Προφήτης Ηλίας; Για υπερδυνάμεις και το Χριστό ότι της εμφανίζεται, να και ο guest star, αλήθεια του πρότεινε να εμφανιστεί και στο κέντρο;
Την τύφλωσε φαίνεται το φως της πινακίδας από το κέντρο που τραγουδάει, λέγεται και "Φως" και πίστεψε ότι είδε το Φως.

Λέει ότι δεν το κάνει για τα χρήματα γιατί έχει πολλά, ούτε για την δημοσιότητα γιατί και απ' αυτή έχει, καλά ας μην απασχολήσει τα ΜΜΕ μερικές μέρες με τις τρελαμάρες της, σου λέω γω που θα πάει η "δημοσιότητά" της.
Το κάνει γιατί θέλει να θεραπεύει τους ανθρώπους.
Τι κι αν δεν θες χρήματα κυρά μου, αυτό σε κάνει λιγότερο επικίνδυνη;
Όταν ο άλλος, ο άρρωστος, ο απελπισμένος σταματήσει την όποια θεραπεία για να ρθει σε σένα, πιστεύοντας ότι θα τον σώσεις με αποτέλεσμα να τον ξεκάνεις μια ώρα αρχύτερα.



Οι καλεσμένοι της εκπομπής είχαν φρικάρει με όλα αυτά τ' απίστευτα που άκουγαν.

Ο Μουστάκης κόντεψε να φάει τα μούσια του, η Δρούζα προσπαθούσε να κάνει τον διαιτητή:

Θώδη: Έχω θεραπεύσει πάρα πολλούς ανθρώπους, πάρα πολλούς.

Δρούζα: Με ποιον τρόπο, πρόσεξε γιατί αυτό είναι επικίνδυνο.

Θώδη: Γιατί είναι επικίνδυνο;

Δρούζα: Γιατί δεν μπορείς να δηλώνεις θεραπευτής χωρίς σπουδές.

Θώδη: Ο Θεός ενεργεί χωρίς διπλώματα, χωρίς φάρμακα, μόνο με την παρουσία του... Έχω κάνει πολλές θεραπείες για καρκίνο.

Δρούζα: Καλά, εδώ τώρα αυτό κι αν είναι επικίνδυνο, πάμε παρακάτω.

Θώδη: Όχι δεν το αφήνω, είναι η μεγαλύτερη αρρώστια.

Δρούζα: Ρε Έφη μου, ξέρεις τι είναι να βγαίνεις δημόσια και να λες «εγώ θεραπεύω τον καρκίνο»;

Θώδη: Ναι, βγαίνω δημοσίως.

Δρούζα: Είναι παράνομο.

Θώδη: Δεν είναι παράνομο, το κάνω χωρίς χρήματα... Φέρτε μου ανθρώπους, σε πέντε λεπτά μόνο θα τους θεραπεύσω...

Ο δημοσιογράφος Βαγγέλης Γκούμας λίγο ακόμα και θα 'χανε και τα λιγοστά μαλλιά που έχει στο κεφάλι του, σάλταρε με όλα αυτά που άκουγε δια στόματος Εφάρας.
Η Εφάρα εκεί τον χαβά της φέρτε μου αρρώστους μπορώ να τους κάνω καλά, και απειλούσε θεούς και δαίμονες ότι θα αποχωρήσει, γιατί αισθάνθηκε ότι είναι σε δικαστήριο, ακούς εκεί να μην την πιστεύουν ότι είναι μία Αγία;
Ποια αυτή!
Που πήγε στο "Μπορώ" για να πει ότι μπορεί!;!

Ρε κάποιος να την μαζέψει πια, εκεί κοντά της είναι το Δαφνί, δεν θα απομακρυνθεί πολύ από τη βάση της.
Έλεος!!!

Για άλλη μία φορά την γλύτωσε η τηλεόρασή μου και το χρωστάει στο ταξιδάκι που πήγα το τριήμερο, τι κι αν δεν την είδα την εκπομή στην τηλεόραση, το YouTube και η zougla φρόντισαν να μην αφήσουν να περάσουν απαρατήρητα και αυτά τα σκηνικά!!!

Κανείς δεν είναι τέλειος!

...Και έρχεται ξαφνικά η Κοκκινοσκουφίτσα και λέει...
-Λύκε λύκε είσαι δω;
Θα παίξουμε ένα παιχνίδι!
-Τι παιχνίδι;
(Άλλο που δεν ήθελα, πετάω την σκούφια μου για παιχνίδια)
-Να θα γράψεις 10 ελαττώματά σου!
...
-Ελαττώματα εγώ;(έπρεπε να μην υποσχεθώ ότι δεν θα την ξαναφάω)
Ένα τόσο τέλειο πλάσμα όπως εγώ ελαττώματα;
...
Άντε θα κάνω πέτρα την καρδιά μου...Σνιφ!
Και θα αποκαλύψω τα μικρά μου ελαττωματάκια...
Αν μπορούν δηλαδή να θεωρηθούν ελαττώματα αυτά!

1)Μ' αρέσει η τάξη...
Η δικιά μου τάξη, τι κι αν όλα μοιάζουν σαν βομβαρδισμένο τοπίο, αν κάποιος έχει την φαεινή ιδέα να κάνει τις δικές του επεμβάσεις στο χώρο, έστω και ένα μικρό χαρτάκι να μετακινήσει το καταλαβαίνω.
Ναι μέσα σε όλο το χαμό ξέρω που έχω το κάθε τι, όταν είναι όμως όλα ταχτοποιημένα σύμφωνα με την άποψη των πολλών τότε δεν βρίσκω τίποτα...και μου ρχεται να... δαγκώσω!

2)Δεν μ'αρέσει να με πιέζουν να κάνω κάτι...
Το κάνω μόνο αν το θέλω και γω, όσο με πιέζουν τόσο μουλαρώνω και καταφέρνουν το αντίθετο από το επιθυμητό τους αποτέλεσμα.Τώρα λύκος που γίνεται μουλάρι λίγο περίεργο, αλλά τι να κάνουμε, δεν θα αλλάξω και την έκφραση τώρα.

3)Δεν αντέχω τους ξερόλες...
Τα παίρνω στο κρανίο με την πάρτυ τους και τους τα χώνω άγρια, λατρεύω να τους κάνω ρόμπα!




4)Δεν αντέχω αυτούς που δεν έχουν αίσθηση του χιούμορ ή έχουν κακόγουστο χιούμορ...
Δοκιμάζουν τα "μικρά μου σαγονάκια"!

Άντε αλλά 5 έμειναν γκρρρρρρρ...
Κοκκινοσκουφίτσα θύμισε μου να σε δαγκώσω :P



Μα εντελώς να ξεμπροστιαστώ;
Να μην έχετε λίγο μυστήριο για τον Κακό Λύκο;!;!

5)Δεν αντέχω τους αργοστροφίλες...
Αυτούς που καίνε κάρβουνο ή έχουν μανιβέλα για να πάρουν μπρος, διαολίζομαι να πρέπει να επαναλάβω 63254254632873198467842541782902819074329654741093924 φορές κάτι μέχρι να το καταλάβουν, και να αμφιβάλω στο τέλος αν το κατάλαβαν!

6)Δεν αντέχω την κίτρινη φυλή των οδηγών, ναι ρίχνω μπινελίκια στο τιμόνι...
Ναι αυτούς με το καπελάκι στην οροφή που το παίζουν επαγγελματίες, που σταματάνε απροειδοποίητα όπου να ναι, που αλλάζουν λωρίδες σαν να χορεύουν βαλς στην άσφαλτο, που αν τύχει η μαύρη ώρα και τους χρειαστείς και άδειοι να είναι, δεν σταματάνε να σε πάρουν γιατί δεν τους βολεύει η διαδρομή που πας, ειδικά αν βρέχει κιόλας, αλλά όταν δεν τους χρειάζεσαι, τους έχεις συνέχεια μπροστά σου να σου κλείνουν τον δρόμο με τα σλάλομ τους, με την υπερβολική ταχύτητα των 5Km και να σε κοψοχολιάζουν.
Ρε ουστ..."επαγγελματίες".

7)Δεν αντέχω τις "κυράτσες", θηλυκές και αρσενικές, ποιος είπε ότι οι άντρες δεν είναι "Κατίνες";
Όλες αυτές ή αυτούς τους δήθεν, που από μπροστά είναι όλο χαμόγελα και από πίσω σου σκάβουν βαθειά τον λάκκο.

8)Δεν αντέχω τους κριτές...
Και δεν λέω για τους κριτές σχολιαστές που κρίνουν για τον χαβαλέ διάφορα "νούμερα".
Και γω έχω κρίνει από δω μέσα πολλές φορές την θώδη, αλλά η ίδια προκαλεί την κριτική όλων, εμ το τραβάει το πετσί της το δούλεμα με όλα αυτά που κάνει και λέει.
Σιχαίνομαι αυτούς που κρίνουν, που θέλουν δήθεν το καλό σου,και λένε πες μου και τα δικά μου λάθη να τα διορθώσω, αλλά μόλις τους πεις κάτι βγάζουν καπνούς απ' όλες τις τρύπες (σιγά ρε όχι και από την κάτω έλεος! πιφφφφφφφφφ!)
Αν δεν αντέχεις φιλάρα την κριτική μην την κάνεις ούτε συ...
Δαγκώνω λέμε!

9)Μου ανάβουν τα λαμπάκια όταν προσπαθούν να μου επιβάλλουν την άποψή τους οι άλλοι για το ντύσιμό μου...
-Μα βάλε κάτι πιο επίσημο, κάτι πιο καλό, αμάν με αυτά τα άρβυλα, ένα με το πετσί σου έγιναν βάλε και κανένα άλλο παπουτσάκι, καλοκαίρι είναι να αναπνεύσει το ποδαράκι σου δεν σκας;
-Όχι ρε δεν σκάω, και στο κάτω κάτω εγώ τα φοράω, όχι εσύ, κουμάντο στις πατούσες μου θα κάνεις;
-Μα θα σε βλέπουν και τι θα λένε; Πρόσεξε λίγο το ντύσιμό σου!
-Να λένε ότι θέλουν! Αν κρίνουν τους ανθρώπους...(σόρρυ τους λύκους) από το ντύσιμό τους και όχι από αυτό που είναι, τους έχω γραμμένους στις παλαιότερες των αρβύλων μου...και δεν ασχολούμαι καν αν υπάρχουν αυτά τα άτομα.
Και σ'αυτή την περίπτωση άγρια δαγκώνω, γιατί δεν κρίνουν καλοπροαίρετα αλλά κρίνουν για να τονώσουν το κούφιο τους εγώ!

10)Αν και είμαι τσαντίλα με πολλούς, είμαι και συναισθηματικούλι και τρυφερούλι και αγχώνομαι και τρέμω μην πάθει κάτι ότι αγαπώ, η μέρα με τη νύχτα, τα αγαπημένα μου πρόσωπα είναι το ευαίσθητό μου σημείο γίνομαι αλοιφή γι αυτά, κι αν τολμήσει κανείς να τα πειράξει τότε η δαγκωνιά είναι η πιο άγρια απ΄όλες.



Αυτά είναι τα ελαττώματα που έχω...ή μήπως είναι προτερήματα;


Χμ!
Και τώρα πρέπει να καλέσω και γω με την σειρά μου να παρουσιαστούν...ή μάλλον να ξεμπροστιαστούν κι άλλοι φίλοι bloggers...

Λοιπόν...
Αν και την κάλεσε η Κοκκινοσκουφίτσα θα την καλέσω και εγώ την everything53 να παρουσιαστεί, γιατί προς το παρόν σφυρίζει αδιάφορα νομίζοντας ότι θα το ξεχάσουμε και θα το αποφύγει...Μπρος ξεμπροστιάσου αμέσως!
Θα ζητήσω επίσης να παρουσιαστούν οι: stavroulazerva, Leviathan, Μάτα, korinoskilo, rain, maria, nek,Dreaming_World, Thanos, όπως επίσης και όποιος άλλος έχει διάθεση για "εκ βάθους...ξεμπρόστιασμα" :P

Επιστροφή στη τσιμεντούπολη

Όλα τα ωραία τελειώνουν, έτσι πριν δύσει καλά καλά ο ήλιος και για να γλυτώσω την μεγάλη κίνηση της επιστροφής, με το σούρουπο βρισκόμουν πάλι χθες στο δάσος με τις πολυκατοικίες.



Άφησα πίσω μου το τζάκι, τις χιονισμένες βουνοπλαγιές και την απόλυτη ηρεμία του τοπίου, και ήρθα ξανά στο θόρυβο της πόλης.



Η τέλεια αποτοξίνωση, μακριά από υπολογιστή, και τηλεόραση, μοναδική εικόνα τα χιονισμένα βουνά και ο γαλήνιος Κορινθιακός, με τις ώρες καθόμουν στο αίθριο και κοίταζα ξανά και ξανά αυτήν την εικόνα να την χορτάσω.



Φόρτωσαν για λίγο οι μπαταρίες, στην πρώτη ευκαιρία την ξανακοπανάω για κει, για το λημέρι του λύκου.